Efkâr Bastı Garip Yüreğime/Sevme

Sevme...

İyi günde kötü günde namus sözünden sonra,

Zor günde sırtını döneceksen, yüzüme kapıyı çarpıp gideceksen;

Sevme!

Yıllarca alıştırdıktan sonra yokluğun'la İmtihan edeceksen;

Sevme!

Arkanda boynu bükük,gözü yaşlı bir ben bırakacaksan,

Sevme!

Ciğeri beş para etmez insanlar uğruna harcayıp,azıcık bir dünyalık için beni sevgimi,güvenimi,umudumu beş para edeceksen;en saf,en temiz en,masum duygularımı su-i istimâl edeceksen;

İstemem, varsın o da eksik olsun,

Gelme de,

Sevme de!

Güya;seninle tebessüm eden yüzüme gülüp arkamdan alavere dalevere çevireceksen;

Günahtır yazıktır,demir değil taş değil garip yüreğim,

Umut verme;

Sevme!

Binlerce kez çok seviyorum diyen bene" seninki de takıntı"diyerek"ille de sen"...derken ışıl ışıl parlayan bu gözleri görmeyecek kadar körsen,verilen onca yıla emeğe nankörsen;

Gelme,

Girme hayatıma;

Sevme!

Beni nerde görsen yolunu değiştir,kesişmesin kaderimiz,

Alıştırma...

Sesine,nefesine,yüzüne...

Ben sevsem de sen sevme!

Ben...ben deliler gibi özlesem de ;

Gelme!

Beni ben olduğum için sevmeyeceksen,değer vermeyeceksen,beni benden edeceksen,

Uykusuzluk'tan şişen gözlerimi görmeyeceksen,

Gelme,

Görme,

Sevme!.

Abdulaziz ADAKAN 

~Şiir Yürekli Roman Yazarı