SADAKA

O gün hastanenin yoğun olmadığı bir gündü bir şey çıksa da kendimi dışarı atsam diye düşündüm. Sonra Doktorumun köy ziraate günü olduğunu hatırladım. Sevdiğim hemşire arkadaşım bana sende gel dedi. Gerekli izinleri aldım ve onlara katıldım.
Yolculuk köydeki ziyaretler yaşlı teyzelerle sohbet derken zaman geçti. Bende hemşire arkadaşıma yardım ettim. Nihayetinde tansiyon bile ölçebiliyordum. Şehirden uzaklaşmak iyi gelmişti . İnsanın bir köyü olmalı diye düşünürken,  bir horoz sesiyle irkildim. Ziyaretler bitmiş ve dönüş yoluna girmiştik. 
Arabayı sen kullan istersen dedi arkadaşım tamam dedim . Direksiyona geçtim. Kıvrımlı yolları bir bir ilerlerken içimde bi his belirdi. Ne olduğunu anlayamadım. Bir viraj , bir viraj daha derken son virajı  alamadım. O an uçurumun kenarına takılı kaldık. 
(saat: 14:35 )Herkes susmuştu. Birbirimize baktık. Arabadan aşağı teker teker indik. En son ben kaldım ama arama nasıl sallanıyordu. Korku değildi yaşadığım değişik bir hisle bekliyordum. Ve sonunda bende indim. Sonra başka bir  araçla  şehre döndük.
Burnumuz kanamadan kurtulmuştuk. Herkes o şoku atlatmaya çalışıyordu ve direk eve geçtim. Anneme olanları anlattım. Annem gülümsedi gözleri doldu. 
“Bugün kursda annesiyle yaşayan yetim bir kıza bir miktar para verdim. Kadın da bana öyle içten dua etti ki. “Allah çocuklarını kazadan beladan korusun “dedi.  Genelde "Allah ne muradın varsa versin" falan der diye bekledim ama kadın direk böyle söyleyince, gözüm saate ilişki . (Saat:14;30) Nerdeyse senin kaza geçirdiğin saatle aynı.  Niyetimin böyle kısa sürede tecelli etmesi beni mutlu etti. Verilmiş sadakanız varmış kızım”dedi.