ENGEL OLMAYALIM!..

Kimi doğuştan kimi ise sonradan hiç birimizin arzu etmeyeceği durumlar'la karşı karşı'ya kalmışlardır. Gözleri görmeyenleri "âmâ" veya kaba tabir'le kör; kulakları işitmeyenleri sağır; eli-ayağı tutmayanları topal;beynin'de rahatsızlık duyanları veya hasar oluşanları ise zihinsel engelli veya deli diye nitelendiriyoruz ve malesef bizler gibi etten kemikten yaratılan bu "özel insanları "kırmaktan, üzmekten, haklarını gasp etmek'ten geri durmayan insanlar hâline geldik!

Empati yapmayı tamamen unuttuk, "tamamen" diyorum açık ve net bir şekilde,çünkü toplum olarak bugün yaşadığımız birçok problemin altında bu kaçınılmaz gerçek var.

Size birşey soracağım: Mertçe cevap verin bana,hiç kendinizi-bir an olsun-o engelli diye dışladığınız (özel)insanları'n yerine koydunuz mu ya da sevdikleriniz'den herhangi birini?..

Şimdi biraz düşünelim ya da matematiksel tabiriyle; beyin fırtınası yapalım, ne dersiniz!?

Merak etmeyin tâ doğuma kadar gidecek değilim.Yarın sabah uyandınız ve gözleriniz hiçbir şey görmüyor, her yer kapkaranlık... Doktor kör olduğunuzu söyledi. Ne yapardınız?

Aniden işitme kaybı yaşadınız, doktor size bir veya her iki kulağın artık sağır, deseydi ne yapardınız!?

Yanlış anlaşılmasın; niyetim rencide etmek değil;sadece bunlar üzerine sizi düşünmeye sevk ediyorum.Çook insan var,akşam yatağına sapasağlam uzanıpta sabaha sakat uyanan. Hafizan Allah, ya siz de o kendinizden değilmiş gibi muamele ettiğiniz (özel) insanlar gibi herhangi bir sakatlıkla imtihan edilseydiniz ve bugün onlara yapılan eziyet ve zulm'ün aynısı size de yapılsaydı üzülmez,kırılmaz mıydınız?

Doğduğunuza doğacağınıza pişman etseydiler...Hoşunuza gider miydi?

Hem o dışladığınız (özel) insanlar sizden daha çok hayata sarılıyor ve nice nice başarılara imza atıyor: Bir bakıyorsunuz yüzme şampiyonu bir bakıyorsunuz okçuluk, resim, heykel,

futbol, hentbol, voleybol, koşu müsabakaları,santranç,tenis, basketbol... Gibi alanlar'da madalya, altın madalya, bronz ve diğer kupaları alıyor, göğsümüzü kabartıyorlar!

Hatta içleri'nde öğretmen, şair, ressam, veya yazar olanlar da var... Bizim bu (özel)yeteneklere sahip insanımızı desteklememiz, eli'nden tutmamız, yolunu açmamız gerekirken; engel teşkil eden durumlar'la boğuşmalarına sebebiyet veriyoruz. Oysa onlar kendi kaderlerini kendi çizmedi. Kendileri için yapılan ve sınırı belirlenen sarı noktalar'da görme engelliler yürümesi gerekirken; başkaları yürüyor.Toplu taşıma araçları'nda onlar için ayrılan bölüme sapasağlam olan biri rahatlıkla ve fütûrsuzca oturabiliyor... Affedersiniz; hastane vs. yerlerde sadece onlara mahsus yerleri düşünmeden kullanabiliyoruz. Daha da ileri giderek ve saygısızca görmeyen, duymayan insanlarla bazen jest ve mimik'le bazen de sesli bir şekilde dalga geçebiliyoruz!

Gerçi bizler evimiz'in önündeki bir kediye bir tas yemeği ve suyu çok gören insanlarız. Nerde kaldıki insana biraz sevgi biraz saygı ve merhamet!.. Ne ara böyle bir topluma dönüştük: Olaylara duyarsız, insanlara ve hayvanlara karşı zalim...

Hangi kitap'ta yazıyor... Çünkü ben 4 büyük semavî din'in kitapları'nın hiçbirinde eziyete, zulme, haksızlığa, cahilliğe teşvik eden ibâreler görmedim. Hele ki son Din'in son Kutsal Kitabında asla böyle bir ayet görmedim. Kur'an düşünme'ye, iyiliğe, sevgi'ye, merhamete, duyarlılığa ve güzel ahlâk'a teşvik eder. Aranız'da iyiliği ve selâmı yayın der. Pekiyi o zaman biz neyle amel ediyoruz? Neye göre önyargı'da bulunup hemen hüküm veriyoruz!?

Önümüzde toplumsal bir gerçek varken; bizleri münferit davranmaya, ben eksenli düşünmeye sevk eden nedir?

Biz bu engelleri aşmadıkça asıl engelin bizler olduğunu ve bizden kaynaklandığını kavramadıkça toplumsal bir huzur ve denge sağlayamayacağız.

Zaten yeterince zor olan hayatlarını daha da zorlaştırmamak adına bu yazıyı dikkat'le okumanızı ve paylaşmanızı istirhâm ediyorum.

Ve yazımı şu hâdis-i şerif'le bitirmek istiyorum:

"Sevdiriniz, nefret ettirmeyiniz.

Zorlaştırmayınız, kolaylaştırınız."

Hazret-i MUHAMMED (sav)

Size yapılmasını istemediğiniz bir şeyi başkasına da yapmayınız.

Sevgi, umut ve iyilik'le...

~Şiir Yürekli Roman Yazar ✍? 

Abdulaziz ADAKAN