Toplumsal Şiddet ve Birey Üzerine

Toplumsal Şiddet veBirey Üzerine

Her sabah uyanıyoruz ve gün daha bizim için başlamadan, ülkemizde ve dünyada birçok olay yaşanıyor. Artık kimsenin “beni ilgilendirmiyor” deme lüksü kalmadı. Doktorundan hemşiresine, beyaz yakalısından mavi yakalısına, garsonundan politikacısına kadar herkes, bu zincirin  bir parçası.

Adını doğru koyalım: Bir şiddet döngüsünün içindeyiz. Şiddet diyorum, çünkü kelimeyi yumuşatmaya gerek yok. Peki, bu döngünün nedenleri neler?

Ekonomik yetersizlikler, yerini bulmayan adalet, insanların kendi adaletini arayışı, eğitimsizlik… Ve belki de en önemlisi, nezaketten uzak, dürtülerle hareket eden zihinler. Bunların toplamı, daha gözümüzü açar açmaz yüzleştiğimiz dünyayı karşımıza çıkarıyor.

“Bunlar zaten bilinen gerçekler” diyebilirsiniz sevgili okur. Haklısınız. Ama asıl mesele şu: İçinde bu kadar maruz kaldığımız bir zinciri nasıl kıracağımızı düşünemez hale geldik. Önce insanlara, sonra insanlığa küserek, büyük yalnızlıklara savruluyoruz. Yerini sahte ilişkiler, güvensizlikler ve öfkeler alıyor.

Peki, kırılmaz mı bu zincir? Elbette kırılır. İnsan anlamaya ve anlatmaya mecburdur. Ve umut, tam da burada devreye girer. Bazen biri çıkar konuşur, bazen bir gemi ufukta görünür, bazen bir ses “Ben buradayım, yaralar sarılabilir” der.

İşte o an, insan yeniden insanla tanışır.

Dünya insan ile tanışır .

Vicdanın kırılganlığını hatırlamak, sessizliğin yükünü fark etmek ve unutmanın politik yönüne direnmek… Belki de bugünün en büyük sorumluluğu budur.