SİLÜET

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Siület İsimli Şiirim

14 Ekim 2025 - 19:52
14 Ekim 2025 - 19:52 ⏱ 1 dk Okuma Süresi
 4  54
SİLÜET

SİLÜET

Gecenin kül rengi omzuma çökerken,

Rafın en ucunda tozlanmış bir dizenin,

Göğsünde yankılandım.

Bir harfin suskunluğunda günleri eledim,

Kimse bilmez hangi heceydi beni ilk yaralayan.

Zaman kendi içinden geçti.

Üzerime eğilmiş aynalarda, tanımadığım gözler taşıdım.

Her bakış bir başka ben;

Her susuş bir çöküş daha,

İçimde sessiz bir kent,

Işıkları unutulmuş bir meydan.

Bir vakit diz çöktüm geçmişimin önünde,

Çocukluğuma selam verdim usulca,

Oysa çoktan gitmişti annemin sesi,

Eski bir sabahın penceresinden;

Adımı unuttum...

Yüzümü sildim gölgelerden,

Dizeler kendi kendine yürür oldu.

Ve şimdi,

Ne kalem kaldı elimde,

Ne cümleye sığan bir hatıra.

Tek bir söz kağıdıma kalan kalemimden,

Bir silüete dönüştüm şiirken.

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

Eren Tiryaki Edebiyat Tiryakisi