SES VAR AMA ANLAYAN YOK

Kalabalıkların ortasında hiç bu kadar yalnız hissettiniz mi?

Seslerin birbirine karıştığı, herkesin bir şeyler anlattığı fakat kimsenin gerçekten dinlemediği o anları…

Artık konuşmak çok kolay.

Herkesin söyleyecek bir sözü, anlatacak bir hikayesi var. Fakat amaç konuşmak değil, amaç birinin gerçekten duyulması.

Çünkü biz artık cevap vermek için dinliyoruz, anlamak için değil.

İnsan en çok da anlatamadıklarında yoruluyor malesef. 

Kelimelere dökemediği duygular, içinde büyüyor ve yük oluyor insana. Ve bir noktadan sonra susmak, anlatmaktan daha kolay geliyor. İşte tam da bu yüzden, en derin hikayeler en sessiz insanlarda saklıdır.

Sosyal medya döneminde yaşıyoruz.

Herkes kendini anlatıyor, herkes görünür olmaya çalışıyor. Ama garip bir şekilde, hiç kimse gerçekten görünmüyor. Çünkü görülmek, sadece göz önünde olmak değil ki anlaşılmaktır.. 

Birine gerçekan önemsemek, belki de bu dönemin en nadir iyiliği.Akıl vermeye çalışmadan… Sadece dinlemek.

Belki de sorun, kimsenin konuşmaması değil.

Temel sorunumuz, kimsenin durup gerçekten dinlememesi.

Birbirimizin sesini duymak değil, birbirimizin içini hissedebilmek…