KENDİNİ SEÇ

KENDİNİ SEÇ

Kıymet Görmediğimiz Yerde Neden Hala Kalıyoruz?

İnsan, en çok eksik bırakıldığı yerde bekler. Belki tamamlanmak için, belki de “bir gün belki değişir” diye… Kıymet görmediğini fark ettiği hâlde gitmeyenlerin hikayesi, çoğu zaman dışarıdan anlaşıldığından daha gizemlidir.

Çünkü problem sadece gitmek değildir. Problem, o yerde bıraktığın hayalleri, verdiğin emeği geride bırakabilmektir. İnsan bazen bir kişiye değil, o kişiyle kurduğu hayale bağlanır. Ve hayaller kolay kolay da terk edilmez.

Bir diğer problem de alışkanlıktır. Kalmak, genellikle gitmekten daha kolay görünür. Çünkü gitmek yürek ister, kalmak ise sadece sabretmekle karıştırılır.

Bir de değeri dışarıda arama hatası vardır. Oysa insan, başkasının verdiği kadar değerli değildir. Kendi kendine biçtiği değer kadar vardır. Fakat bunu anlamak, çoğu zaman kırılmadan, yorulmadan mümkün olmaz.

Belki de en acı gerçek şudur; İnsan, kendine gösterilmeyen kıymeti, bazen kendisi de kendine göstermez. İşte o zaman kalmak bir seçim değil, bir alışkanlık haline gelir.

Fakat her şeyin bir sınırı vardır. Bir gün gelir, insan kendi iç sesini duyar, “Ben daha fazlasını hak ediyorum.” İşte o an, kalmanın yükü, gitmenin korkusunu geçecektir. 

Ve belki de temel soru şu olmalıdır; Kıymet görmediğimiz yerde neden kaldığımız değil, kendimize kıymet vermeyi ne zaman hatırlayacağımızdır.

Bundan dolayı insan, kendini seçtiği gün gerçekten özgürleşecektir.