Bize Ne Oldu?

Toplumumuz maalesef ki kötülük konusunda kendini çok geliştirdi.

Ben 22 yaşında bir Türk genciyim. Liseyi bitireli henüz birkaç sene oldu. Bu yüzden "Bizim zamanımızda" ifadesini kullanmam kulaklara komik gelse de ülkemizde son dönemlerde gelişen olaylardan sonra bu ifadeyi kullanmam çok yerinde olacak çünkü bizim zamanımızda böyle değildi.

Ben liseye giderken sakallarımın çok sık çıkmasından ötürü haftada iki gün tıraş olmak zorunda kalıyordum yoksa okula almıyorlardı. Okula en fazla gizlice sigara ve çakmak sokuluyordu. Şimdi ise silahlarla okullarımız basılıyor. Bu sadece yakın zamandan bir örnek. Bunun yanı sıra ülkemizde suç oranı yaş fark etmeksizin artış göstermektedir. Özellikle gençler arasında bu artış daha fazla söz konusu. Peki bunun sebebi ne?

-Benim nezdimce bunun başlıca sebeplerinden biri ekonomik şartlar. Ekonomik olarak geri kalmış devletlerde suç oranı aynı şekilde artış gösterir. Okuyarak veya çalışarak bir şeyleri elde edemeyeceğini anlayan gençler kolay para kazanmak için şiddete ve illegal işlere başvuruyor.

-Televizyon dizileri, filmler ve çevre özellikle gençlik döneminde insanları çok fazla etkiliyor. Tabii bir de çarpık ilişkilerin ve şiddetin reklamlarının yapıldığı gündüz programları da buna dahil. Çevre faktörünü ele alacak olursak da çevrenin yanında aile de çok önemli. Güngören'de doğmuş büyümüş bir insan olarak ailem, özellikle abilerim "Mürekkep değen ele kan değmez. Kalemi elinden bırakma" derlerdi hep. Kötü bir çevrede büyümeme rağmen abilerime kulak kabartarak kalemi hiç elimden bırakmadım. Kendimden yola çıkarak sadece çevrenin tek başına ele alınamayacağını düşündüğümden böyle bir örnek verdim. Kalem tutmak illaki okul okumak değil, yazmak ve kitap okumaktır. 

-Kitap okumak demişken okuma oranının düşüşünü de değerlendirmezsek olmaz. Dünyanın neredeyse en az okuyan ülkelerinden biriyiz. İnsan okumadıkça kendini geliştiremez, cahil kalır. Cahil kalmış insan da her zaman kullanılmaya veya suç işlemeye meyillidir. Bu yüzden de çocuklarımıza bol bol kitap okutmalıyız ama kitap okuturken de kendimiz de okumalıyız ki güzel birer örnek olalım.

Son olarak da maalesef her şey ailede değil insanın kendi içinde başlıyor. Bu yüzden de iyi bir insan olmaya gayret göstermeli, çocuklarımızı ve sevdiklerimizi de buna teşvik etmeliyiz. Orhan Veli'nin de dediği gibi:

"Bu dünya iyiyle kötünün arasında bir yerde

Ama günü geldiğinde iyilerden taraf olacak..."