Bahar Geldi Ama İçimiz Neden Hâlâ Kış?”

Mevsimle insan ruhunun uyumsuzluğu.Dışarısı çiçek, içimiz biraz yorgun.Okuyan herkes “beni anlatmış” diyecek mi bu yazının sonunda, baharın sonu yaz oysaki,davet edilen bir bahar var içimizde...Mevsimle insan ruhu her zaman aynı takvimde buluşmaz. Dışarısı çiçek açarken,aynı anda  insanın içi hâlâ kışta kalabilir. Oysa bahar sonu, yazın eşiğidir; bize uzatılmış zarif bir davet gibi… İçimizde de açacak çiçekler varken, neden hâlâ o soğuk, ağır ruh hâlinden çıkamıyoruz?

Sokaklar pembeye bürünmüş, dallar ince ince çiçeklenirken… Bahar kendini bütün naifliğiyle göstermişken, biz neden hâlâ içimizde bir kış uykusunu sürdürür gibi hissediyoruz ? Belki de bu uyumsuzluk, insanın kendi iç dengeleriyle ilgilidir. Hayatın o görünmez terazisinde; alma ve verme, kalma ve gitme, yapma ve erteleme arasında kuramadığımız denge, ruhumuzun mevsimlerin gerisinde bırakıyor olabilir.Bazen insan, yaptıklarından çok yapamadıklarının ağırlığını taşıyor. Kararsız kaldığı, ertelediği, elinin ucundan kayıp giden zamanın ardından bakarken; aslında kaçırdığı şeyin sadece anlar değil, kendisi olduğunu fark eder. İşte o yüzden, dışarıda bahar varken içeride kış kalır. Çünkü ruh, hâlâ geçmişin ayazında bekler.Ve geçmişin ayazında, tutuncak dallar arayan elleri bahar ayında hep üşüyecek...

Ama bu bir umutsuzluk mutsuzluk değil. Tam aksine, içinde ince bir umut taşır geleceğe dair. Çünkü kış, ne kadar sert olursa olsun, içinde mutlaka baharın ihtimalini saklanır. Belki de biz, bize uzatılan o zarif daveti görmezden geliriz.Oysa hayat, her baharda yeniden “başla” der. Yeter ki o çağrıyı reddetmeyelim.

Baharın gelişi sadece doğanın değil, insanın da kararlarıyla ilgilidir biraz. Mantıklı, sağlam, kendine dürüst kararlar… Çünkü her mevsim bir hazırlıktır aslında. Bahar kısa bir geçiştir; ama en önemli geçiştir. Her tohum bu mevsimde ekilir. Yazın açacak çiçeklerin, kışın dayanıklı köklerin temeli burada atılır.

Unutmamak gerekir: Dışarıdaki bahar, içimizdeki baharı hatırlatmak için var. Ve hiçbir kış, sonsuza kadar sürmez.