SIZI

Odada bir başına kalan Demir, üzerindeki battaniyeyi çekerek yatağın üzerine bıraktı. Oturduğu yerden öne doğru eğildi. Altları sızlamaya başlayan ayaklarını hafifçe yana çekti. Yer yer ayak tabanlarının şeklini almış ve bir kısmı halâ ıslak olan kan izlerini gördü. Doğrularak yatağına baktı. Yastığın kenarında ve çarşafın üzerinde de kan izleri vardı. Aynı şekilde, yastığın kenarında duran annesine ait baş örtüsü ve kedisinin tasması da kurumuş kan ile lekelenmişti. O an Bahriye'nin sözleri kulaklarında yankılandı; "Çok fazla kan izi vardı."

   Sol bacağını sağ dizinin üzerine çekerek tabanına baktı. Dokundukça içinden kan çıkan ince kesikler halâ tazeydi. Bir gece önce, alkolün etkisiyle ve o anki sıcağıyla hissetmediği yaraların sızısı yavaş yavaş gün yüzüne çıkmaya başlamıştı. Üstelik gittikçe daha da artan, daha da can yakan sızılardı bunlar. Yatağın üzerine bıraktığı cımbızı sol eline alan Demir, sağ elinin işaret ve baş parmağını kesiklerden birinin üzerine koydu ve kesiği iki yana doğru hafifçe açtı. Acıyan canına aldırış etmemeye çalıştı. Yaranın içindeki cam parçası kana bürünen bir elması andırıyordu. Cımbızı kesikten içeri sokan Demir, acıyan canına rağmen cam parçasını almayı denedi ama yapamadı. Her iki ucu sıcak kana bulanan cımbızı geri çekti. Kalp atışları ve nefes alıp verişleri hızlanmıştı. Bir süre bekledi. Sakinleşmeye çalıştı. Derin derin birkaç nefes aldıktan sonra cımbızı tekrardan kesiğin içine soktu. Bu defa daha da derine sapladı. Kanlı ete giren cımbızın sebep olduğu acı öylesine keskindi ki, Demir'in tüm vücudu elektriğe kapılmış gibi titredi. Canının en çok yanacağı anın o an olduğunu düşündü ve dayanmaya çalıştı. Ama yanılmıştı. Çünkü esas acı, yaranın içindeki cam parçasını cımbızın arasına almak için cımbızı her iki ucundan sıkmaya başlayınca duyduğu acıydı. Boylu boyunca kesiğin içinde ilerleyen cımbızın uçları cam parçasına sarıp sarmalayana kadar geçen birkaç saniye Demir'e yıl gibi gelmişti. Acıyla dolu dolu olan gözlerini istemsizce sıktı. Sağ gözünden fışkıran yaş yanağından aşağıya süzüldü. O an cımbızı geri çekmeyi düşündü ama aynı acıyı yeniden yaşamak istemediği için başladığı işe devam etti. Kendini kanata kanata cımbızın uçlarını birleştirdi ve cam parçasını çekip çıkardı. Yerinden çıkan parçanın sebep olduğu çukur kısa sürede kanla doldu taştı ve kesikten dışarı süzüldü. Koyu kırmızı kan damlaları ardı ardına yere damlarken, Demir, kesikten çıkan ve ışıl ışıl parlayan cam parçasına baktı.

   O an, cam parçasının üzerindeki ışıltının yavaş yavaş kararmaya başladığını farkeden Demir, geri kalan her şeyin aynı şekilde karardığını ve gözlerine inen katran karası perdeyi ise farkedemedi.

CEYHAN HAN ATAÇ