Kadına Şiddete Sessiz Kalma: Sessizliğin Bedeli

Bir kadının sesi daha kısıldı dün gece. Bir çığlık, dört duvar arasında yankılanıp sonra sustu. Belki komşular duydu, belki sokaktan geçen biri hissetti. Ama kimse bir şey yapmadı. Yine “aile meselesi” denilerek geçildi. Oysa her suskunluk, şiddetin yeniden doğmasına neden oluyor.

Kadına yönelik şiddet, artık istisnai bir durum değil. Gözümüzün içine baka baka büyüyen bir gerçek. Her gün, bir yerlerde, bir kadın “yeter” diyemeden hayattan koparılıyor. Ve biz, bu toplumsal suça tanıklık eden sessiz izleyiciler haline geliyoruz.

Acı ama gerçek olan şu:
Kadınlar sadece sokakta değil, evlerinde, iş yerlerinde, okullarında da güvende değil.
Şiddet yalnızca fiziksel değil. Psikolojik baskılar, ekonomik zorlamalar, tehditler, aşağılamalar, toplumun kadına dayattığı kalıplar… Hepsi şiddetin başka bir yüzü.

? Rakamlar Ne Diyor?

? Türkiye’de 2024 yılında 243 kadın öldü.
? Kadınların %40’tan fazlası hayatının bir döneminde şiddete uğradığını belirtiyor.
? Çoğu kadın, sistemin korumasını alamadan hayata veda ediyor.
? Her rakam, bir hayat demek. Bir evlat, bir eş, bir kardeş, bir öğretmen, bir umut…

❗ Artık Yeter

Bu bir kadın sorunu değil, insanlık sorunudur.
Ve artık susmanın bedelini daha fazla kadın ödememeli.

Toplum olarak sustukça, olan bitene göz yumdukça, suçun parçası oluruz.
Oysa bir telefon, bir destek, bir "yanındayım" mesajı hayat kurtarabilir.