HİCRAN YARASI

HİCRAN YARASI

Beni böyle hicranlara boğan,

Beni böyle eden,

Ve şu sebebim;

Gönlümde açtığın ve kanattığın hicran yarası.

Ne fırtınalar gördüm,

Ne rüzgârlarda savruldum,

Aşkın kor ateşinde kavruldum.

Görmedim böylesi çileyi,

Tatmadım böyle ıstırabı

Sen yaşattın en olunmaz zamanlardae en onulmaz sevdayı.

Ve başıma saldın bunca belâyı.

Bana cehennemi yaşattın.

Cehennemim oldun, kendinde yaktın beni

Ve bırakmadın kendimde beni.

Aynalara baktıkça seni görüyorum karşımda ve yoluyorum saçlarını bir bir zamanın.

Dönüyorum çarkında yalnızlığın, başımı taşlara vura vura.

Sonra duruluyorum birden,

Belki de acır diye başın.

Ve ağlıyorum düşte gördüğüm hayaline.

Hayaline dokunmak geliyor içimden.

Nasıl geliyorsa geliyor işte.

Fakat korkuyorum, ürperiyorum, utanıyorum

ve tutamıyorum ellerimle, sığdıramıyorum yüreğime şu masum sevdayı.

Korkuyorum, incitirim diye hayalini.  

Gölgeler kâbusum oluyor, ürküyorum izlerine basmaktan.

Gönlümde tuhaf duygular besliyorum sana karşı

ve tuhaflaşıyorum garip duyguların eşiğinde.

Sensizliği soluyorum ıssız gecelerde

ve ıssızlaşıyorum hayalinin gölgesinde.

Sevdan boğuyor gönlümü ve yaşatıyor bir o kadar.

Sonra sırrın dağlara çekiyor beni.

Sonu gelmez yollara itiyor.

Sürüklüyor sensizliğin ikliminde, yalnızlığın kollarında, hayalinden çok uzaklarda.

Ve rüzgârlar esiyor aşkın ateşten denizinde.

Eriyor mum kanatlı gönül gemisi.

Her şey tersine dönüyor bir anda

Ve yeniden çiziliyor kader çizgisi.

Ve ben istemiyorum başka gönül bağını.

İnanmıyorum senden başka yâr olduğuna.

Sen bakma benim böyle olduğuma, çok ağladığıma…

Böyle yaşarken ve geçerken bu diyardan, 

Seni sevmek yetiyor bana.  

Söylesinler neyleyim artık kavuşmayı ben! 

Dedim ya seni sevmek yetiyor bana!

Açtığın hicran yarası gönlümde durmadan kanasa da

Yetiyor bana!

Aşka yetiyor da

Âşık hasretinden eriyor.

Yâr…

Gözlerim seni arıyor. 

Dudağından zehrini içtiğimden beri aşkın,

Kulağımdan gitmiyor sesin.

Kalbimde adım adım yürüyüşün…

Seni izleyip her adımında sarhoş olan ben…

Kalbim perşembesiz bir sabahta;

Paramparça,

Kırık dökük…

Sahipsiz bir sokak kedisi kadar,

Bilirsin işte o kadar eceline yakın. 

İnşirah nefeslim,

Gonca gül dalım,

Ahım,

Dinmeyen gözyaşım

Ve her şeyim...

Neredesin sen?