Çocuğun Gözlerinde

      ÇOCUĞUN GÖZLERİNDE

      Nereden gelme bu üzüntün? O minik dünyanda hangi adamın yaşlılığındasın ki böyle gözlerin uzaklara dalmış. Çocuksun, yüzün, ellerin, sesin... Hayallerin var, hakkın değil yorgunluk, hepsini bana bırak da git çocuk. Hikayeler salkım salkım, yanan yüreğinde anılar, belki merhem, belki umut, belki de yarın olarak kalacak. Acı olsaydım şayet bu kadar uzun süre kalmazdım gözlerinde. Papatyaların beyazını görüp, bir kelebeğin kanadında sevinecek, martıların tüylerini anımsatan bulutları düşlerine benzeteceksin. Ağlamak, bazen tebessümün diğer yarısı oluverir,öğreneceksin. Yara olsaydım şayet bu kadar çok kanamazdım dizlerinde. Kırların yosun yeşiliyle beraber koşarken oyunlar oynayacaksın, toprağın bağrında. Hüsran, bin bir kılıkta çıkagelir tatlı rüyalarına, kan ter içinde uyandırır ve sen, açık pencereden onun gitmesine izin vereceksin. Gözyaşıysa şayet hüznün, kurur rüzgarda, korkuysa saklanır ağacın kovuğunda, çığlıksa sahiplenir serçeler... Küçük yüreğine kokuşmuş yılların gelip oturmasına izin verme, kolay ıslanır kirpiklerin. Kır çiçeklerine benzeyen sesinde masallar yazılı, her köşesinden gülüşler sarkmış. Vakitlerden çocuk, gül artık, tanışmadan ömrünü demleyen o son baharla... 

1999  Gamze Türkistanlı