20'DEN 30'A: AYNI KALPTE, İKİ FARKLI BEN

Bugün laf arasında anneme, “30 yaşındayım ama hâlâ 20 gibi hissediyorum" dedim. Gülümsedi ve bana çok sakin ama derinden bakan o bakışıyla şu soruyu yöneltti:

“Peki… 20 yaşınla, 30 yaşın arasında fark var mı ? Ruhen, fiziki"

Bu soru, basit gibi görünen ama insanın içini yoklamasına neden olan o sorulardan biri. Düşündüm. Çünkü 20 yaşın heyecanıyla, 30 yaşın dinginliği sandığımız kadar zıt değilmiş aslında. Sadece aynı insanın iki farklı hâliymiş.

Yirmili yaşlar, insanın her şeyi aynı anda yapabileceğine inandığı dönemdir. Koşarsın, düşersin, umursamazsın. Kalbin daha hızlı çarpar, hataların seni korkutmaz. İçinde bir acele vardır. Sanki her şey şimdi olmazsa bir daha hiç olmayacak gibi.

20 yaşındaki ben, daha çok gülüyor, daha kolay kırılıyor, daha çok hayal kuruyordu.

Sonra zaman geçiyor. Ama seni yaşlandırmak için değil, olgunlaştırmak için. Otuzlu yaşlara geldiğinde, aynı heyecanı taşıyorsun aslında, sadece daha seçici bir yerden. Artık koşmadan önce yönüne bakıyorsun, düşmekten korktuğundan değil, kalkmanın ne kadar yorucu olduğunu öğrendiğinden.

30 yaşındaki ben, daha az insanı hayatına alıyor ama daha fazla seviyor. Daha az konuşuyor ama daha çok anlıyor. Ve en önemlisi, kendini başkalarının gözünde değil, kendi kalbinin aynasında görmeyi öğreniyor.

Anneme anlatırken fark ettim ki, insan yaş aldıkça gençliğini kaybetmiyor, gençliğinin neden önemli olduğunu daha iyi anlamaya başlıyor.

Belki yüzümüzde ufak çizgiler beliriyor, belki bazı hayaller yerini gerçeklere bırakıyor ama ruhumuz hâlâ aynı ateşi taşıyor. Sadece o ateşi nerede yakacağımızı daha iyi biliyoruz.

20 yaşındaki halimle, 30 yaşındaki halimin arasındaki en büyük fark artık kendime daha çok güvenmem, daha çok değer vermem ve içimdeki kız çocuğuyla yan yana yürümeyi öğrenmem.

Bugün anladım ki, yaş almak bir eksilme değil, tamamlanma. Ne 20’deki hâlimi kaybettim ne de 30’daki hâlime geç kalıyorum. Hepsi benim. Hepsi yolculuğumun bir parçası.

Ve belki de en güzel ders şu:

İnsanın yaşı değişir ama ruhu sadece büyür...