Size Söylenmeyecek Sözler Biriktiriyorum, Bayım.

Sana içimi döksem
mutfak tezgâhı batar,
taşar bardaklar,
bıçaklar susmaz bayım.
Elimde değil
kalbimde hep o eski parşömenler,
ruhumun söküklerini dikerken
iğneyi hep kendime batırırım.

Sen şimdi gelmiş
mühim bir mevzu gibi duruyorsun başucumda,
oysa ben
hüzünlerimi buzdolabı poşetlerine doldurup
dondurmuş bir kadınım bayım;
çözülmesin diye
kapıyı sıkıca kapatırım.

Seni sevmek,
balkon demirlerine asılı kalmış pembe bir fistan gibi;
rüzgâr esse
eteklerim çocukluğuma çarpar.
Bir erkeğin göğsü
bir kadının sığınabileceği
en güvenli kütüphanedir derler
ben senin kütüphanende
tozlu ve yanlış rafa konmuş
bir şiir kitabıyım, bayım.

Ayraç yerine
kurutulmuş papatya koyma aramıza,
canım yanıyor;
çiçekler kuruyunca
daha çok batıyor insana.

“Piraye’ye Mektuplar” bitti bayım,
artık sadece sana susuyorum.
Çay demliyorum,
buharında senin yüzünü çiziyorum camlara;
sonra dışarıdaki kedi miyavlıyor,
hayalin dağılıyor.

Aşk dediğin nedir ki?
Bir tencere yemeğin altını açık unutmak,
ya da kalbinin orta yerinde
bir dikiş-nakış kursu açmak.

Ve ben,
pencereden düşen güneşin altında
suskunluğumu ütüleyip
yarınlara katlıyorum bayım;
çünkü bazı sevgi kırıkları
sessizlikte daha güzel parlıyor.

 Peyrev.