SESSİZLİĞİN COĞRAFYASI

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

#sessizliğincoğrafyası #edebiyat #deneme #şair #yazar #sibelkaya #fikirizleri

19 Nisan 2026 - 08:10
19 Nisan 2026 - 08:10 ⏱ 2 dk Okuma Süresi
 8  48
SESSİZLİĞİN COĞRAFYASI
SESSİZLİĞİN COĞRAFYASI

SESSİZLİĞİN COĞRAFYASI

Kelimeler birer var oluştur. Bizim yerimize haykıran birer ses...Kelimeler bazen sürgün edilirler. Bazen anlamını yitirdiklerinden, bazen de anlamları o kadar ağırlaştığından ki artık hiçbir lisan onları taşıyamaz hale gelir. Hayal kırıklıklarının, söylenmemiş sitemlerin ve yarım kalmış heveslerin kelimeleri, dilin ucundan geri çevrilip kalbin en kuytu köşesine gönderilir. Orası, kelimelerin hem hapishanesi hem de sığınağıdır.

​Bu sürgün yerinde kelimeler tozlanır ama ölmezler. Bir şiirin mısrasında, bir denemenin satır arasında ya da derin bir iç çekişte aniden karşımıza çıkarlar. Sürgünden dönen bir kelime, artık eskisi gibi değildir; üzerinde o ıssız bekleyişin, o derin yalnızlığın kokusu vardır. Kâğıt en güvenilir limandır bir yazar veya şair için bu sürgün yeri çoğu zaman kâğıdın beyazlığıdır. Zihinde dolanıp duran, kalabalık yapan ve sığmayan her sözcük, kalemin ucuyla kâğıda döküldüğünde aslında bir özgürlüğe kavuşur. Kâğıt, kelimelerin hem sürgün edildiği hem de yeniden doğduğu bir vatandır. Yıllar geçtikçe bazı kelimeler tedavülden kalkar, nostaljik birer hatıra olarak sözlüklerin tozlu raflarına sürgün edilir.

​Keşkeler ve belkiler, insanın kendi içinde en çok sürgün verdiği kelime gruplarıdır. Kelimeleri sürgüne göndermek, aslında insanın kendi iç sesini susturma çabasıdır. Ancak gerçek sanat ve edebiyat, tam da bu sürgün yerindeki o küskün kelimeleri bulup çıkarmakla başlar. Unutulmuş, bir kenara itilmiş ve artık gereksiz denilen her sözcük, doğru bir kalemin dokunuşuyla yeniden can bulur.

​Belki de hayat, sürgün ettiğimiz kelimelerle yüzleşme cesareti göstermekten ibarettir. Çünkü ancak o zaman içimizdeki o sessiz coğrafya, anlamlı bir ülkeye dönüşebilir.

Sibel Kaya

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow