KELEBELİK

KELEBELİK

Sen kelebelik de, ben kebelek... 

Bütün kelebekler uçsun sonsuza dek. 

Çayırlara çıkalım, sayısız papatyalı çayırlara... 

Çayır rüzgarı okşasın yanaklarımızı. 

Beyaz kelebekler dans etsin boşlukta. 

İpince gövdeleri üzerinde sarhoş gibi sallansın gelincikler. 

Seyre dalalım sarmaş dolaş onları. 

Sırtımızı verip yere, tutuşup el ele; bulutlara şekiller yakıştıralım. 

İsim koyalım bulut amcalara. 

Bazısı pazara çıkmış teyze olsun meselâ. 

Bizim kadar mutlu çocuklar, oyunlar oynasın gökyüzünde

Küçücük mavi çiçekler de olsun ama 

Taç yapayım saçlarına, o en güzel papatyalardan. 

Çimenlerin adedince öpeyim tatlı yanaklarından. 

Bal damlarken güzel dudaklarından... 

Kelebeklere de isimler koyalım. 

Koyduğumuz isimlere gülelim delice. 

Karnımıza ağrılar saplansın gülerken. 

Sonra o kelebekler içimizde uçuşsun. 

Aşk konuşsun, sarhoş dudaklarımızdan. 

Gözlerimiz sevişsin çılgınca, aşkça, hoyratça... 

Oyunlar oynarken yorulunca, başını göğsüme yasla. 

Şarkılar söyleyeyim, şiirler okuyayım sana. 

Elin elimde olsun ille ama

Hiç bırakma, hayatın en güzel anı o olsun. 

Ellerini öpüp koklarken, bizimle bütün zaman dursun.