İNSANIN İNSANLA İMTİHANI

İnsanın en büyük imtihanı yine insanla olan imtihanıdır. Tertemiz, bir mizaçla dünyaya gelen insan; aile, çevre ve yetiştirilme tarzıyla zamanla pek çok karakter özelliği edinir. Bu özellikler, insanı sürekli değişen bir yolculuğa çıkarır ve onu kendi sonraki hâllerine hazırlar.İnsan, bu bağlamda ikiye ayrılır: iyi insan ve kötü insan. Ancak bu ayrım, sanıldığı kadar keskin değildir. Çünkü çoğu zaman iyilikle kötülük aynı kalpte yan yana durur. Bizler iyi bir insan olmaya çalışırken, kötülüğün gölgesine basabilir; kötülüğün ruhuna gasp ettiği insanlarla imtihan edilebiliriz.Bulunduğumuz çağda her geçen gün kötülüğün farklı bir versiyonuna şahit oluyoruz. Kimi zaman merhametsizliğe, kimi zaman duyarsızlığa, kimi zaman da suskunluğa bürünmüş hâliyle karşımıza çıkıyor. Özellikle savunmasız olana yönelen kötülük; kadına, çocuğa ve güçsüz olana sırtını dönmüş bir vicdansızlık olarak beliriyor.İnsan, yaşadıklarıyla ya iyiliği büyütür ya da kötülüğe teslim olur. Asıl mesele, bu iki yol arasında hangi tarafı seçtiğimizdir. Çünkü insan, her gün yeniden şekillenen bir varlıktır ve hangi hâle evrileceğine, çoğu zaman kendi seçimleri karar verir.