EOS'A (ŞAFAK TANRIÇASI'NA)

EOS'A... 

(ŞAFAK TANRIÇASI'NA...) 

Gözlerinde tanıdık, tatlı, eski bir bakış;

Davetkâr ışıklarla süslü. 

Haylaz, yaramaz tebessümünde

Serseri duygular... 

Beyaz teninde pembe haz, 

Sereserpe, haylaz... 

Kokusu bilinmez sırlarla dolu. 

Saçlarının süzülüşünü ezberler ay, 

Gizli bir seyre dalmışça onu;

Baktıkça büyüyor ışığı. 

Büyülü teninden şarkılar söylüyor rüzgâr, 

Dokunmak için dudaklarına. 

Telaş ve heves yüklü... 

Hatıranla hatırlanıyor, 

En sarhoş düşler. 

Hayalleri süsülüyor, 

O çağıran gülüşler. 

Rüyalarda yeniden yazılınca, 

En sıcak en aykırı sevişler, 

Kapanıyor perdeler. 

Mumun alevi ürkünce güzelliğinden, 

Aydınlatır gecenin bütün şehvetini. 

Sesi, aklımı çalıyor. 

Yeşile çalıyor aynadaki bakışlar. 

Hayallerime dokunuyor elleri. 

Bakışına teslim her zerre. 

Gözlerimde büyüyor bütün şâhaneliği. 

Saat telaşlı bir kısrak sanki. 

Sigara dumanı yükseliyor, 

Sarmaş dolaş bedenlerden;

Zaman süzülerek akıyor, 

Düşler sırılsıklam... 

Dönüyor dünya delice, 

Nefesi karışınca nefesime. 

Bir kahve kokusu, 

Loş odada avare dolaşıyor. 

Kadehler sarhoşken titreyen o eller, 

Mutlu tebessümler, 

Yaramaz kelimeler, 

Sıcacık yanaklar, 

Demli bir sohbet havasında, 

İyi ki dedirten duygular. 

Yüksek dozda sataşmalar, sevişmeler... 

Sadece ikimiz arasında;

En memnu kendinden geçişler, 

Ellerinin arasında tükenişler.. 

Serseri ve sırılsıklam, 

Yıllar süren bekleyişler. 

Aynalar, suretlerle oynaşır. 

Belki kar yağar şehrin çatılarına 

Yollar beyaza bürünür... 

... 

Eos;

Şafak vaktinin parlayan güneşi, 

Eos;

Hatıralarda bulunmaz eşi, 

Eos;

Bir şafak vakti bana gel.