DOSTUM

Dostum, sen var ya, zamanında girdin hayatıma. 
Sen geldin ya, kendime geldim bir anda. 
Sanki seneler önce şiir yazdığım melek sensin. 
Bayağı bir zaman arkadaşsız kalmıştım, 
Zaman artık tersine aksın. 

Dostum, iyi ki yetiştin, tam zamanında; 
Yolumu bulmam lazımken girdin yoluma. 
Şimdi yolum yokuş hâlâ belki ama, 
Dostum sen varsın ya, 
O yol bitecek ne kadar zor olursa. 

Dostum, sen geldin, kendime saygım arttı. 
Beni bana tanıttın bir an ya, anladım ben, 
Ben değil, beni bırakan insanlar aptaldı. 
Ama şimdi anlıyorum dostum, 
Sen varsın ya, âlem benden korksun. 

Şimdi bir gün olur da konuşmayı bırakırsan, 
Sana hiçbir zaman darılmam. 
Demem sana neden diye ama tek bir şey var; 
Bir gün canını yakan olur da haberim olmazsa, bana 
İşte o zaman gözüme gözükme, kin dolarım sana. 

Velhasıl iyi ki varsın, kendim oldum tekrar. 
Arkadaşlarımın hepsi ortadan kaybolmuşken, 
Geldin, çıkardın beni bu çukurdan sen. 
Kavgam hep kendimleydi, hayatım dertle fetiş. 
Ama sen geldin dostum, artık yalnız değilim. 
Bir gün konuşamayız belki ama bil ki; 
Ben şu an kendimi seviyorsam, senin eserin...