Belki sabah örter karanlığı

Belki sabah örter karanlığı

Bugün hüzün kapladı içimi,

Ruhumun en derinliğinde

puslu bir zamanın en karanlığı gibi.

Bir geceye saran karanlık gibi bir de...

Hani bir umut var,

belki sabah örter karanlığı

ve gün yüzüne çıkar ne varsa kuytular.

Sabahın güzelliği belki örter üstümü

yahut bir güneşin ziyasını hissettiren

en güzel zaman gibi...

Hep bir hayal kombini misali,

sabahı çiçekle mi örtse,

karanlığa ışık mı yaksam,

bir ileri mi gitsem,

iki geri mi yoksa...

Ve işte tam burada susar içim,

çünkü ne sabahın ışığı

ne de gecenin karanlığı

beni benden alabilir.

Yalnızca umut,

yüreğin derinliklerinde saklı kalır.

Belki bir gün,

çözülen düğümler gibi

açılır bu sessizlik,

belki bir rüzgâr

götürür içimdeki hüzünleri.

Ve ben yine beklerim,

her sabahın doğuşunda

bir umudun adını.

Çünkü bilirim,

en koyu karanlık bile

güneşin doğuşuna engel değildir,

ve her geceden sonra

yeni bir sabah mutlaka gelir...

Bugün hüzün kapladı içimi,

Ruhumun en derinliğinde

puslu bir zamanın en karanlığı gibi.

Bir geceye saran karanlık gibi bir de...

Hani bir umut var,

belki sabah örter karanlığı

ve gün yüzüne çıkar ne varsa kuytular.

Sabahın güzelliği belki örter üstümü

yahut bir güneşin ziyasını hissettiren

en güzel zaman gibi...

Hep bir hayal kombini misali,

sabahı çiçekle mi örtse,

karanlığa ışık mı yaksam,

bir ileri mi gitsem,

iki geri mi yoksa...

Ve işte tam burada susar içim,

çünkü ne sabahın ışığı

ne de gecenin karanlığı

beni benden alabilir.

Yalnızca umut,

yüreğin derinliklerinde saklı kalır.

Belki bir gün,

çözülen düğümler gibi

açılır bu sessizlik,

belki bir rüzgâr

götürür içimdeki hüzünleri.

Ve ben yine beklerim,

her sabahın doğuşunda

bir umudun adını.

Çünkü bilirim,

en koyu karanlık bile

güneşin doğuşuna engel değildir,

ve her geceden sonra

yeni bir sabah mutlaka gelir...