Madalyon

Bir bilmece saklıdır bu gece mısralarımda, tek soru onlarca cevapla karşı karşıya.
Sevdaların sırrı, aşkların katili soruyu sorarım kendime, yanan sigaramın eşliğinde.
Gidenler mi cesaretliydi yoksa kalanlar mı?

Gidenlerin kefesindeki korkuyu, kalanların yüreğindeki ızdırabı misafir ediyorum bu gece sözlerimde.
İki kefe, tek terazide bir bilmecede hakikati arıyorum vakitsizce.
Gönül terazisi şaşmaz derler, onlarca acı dolu ayrılık hikayelerinin sahipleri şimdi nerede?

Gidenlerin sırtına vurulan semerlerdeki yükleri hancılar alıp hüzünlü hikayelerine  meze ettiler.
Sevdalar dillere dolanır, sarmaşık gibi diyarlar boyunca uzanır.
Kalanların ızdırabı, aşkta olan inadı zaman tüketirken günleri geceleri,kimsecikler işitmedi dillerinin ucundan dökülen acı dolu heceleri

Gidenlerin dilleri bülbül gibi durmadan korkaklığına sebepler buluyor, gittiği her handa  karıştığı dert kervanlarının geride bıraktığı yollarda.

İncir ağacından çiçek bekler kalanlar.
Vakitler geçip yıllanır, yaşananlar .
Şarap gibi eskidikçe acıtır anılar.
Halbuki kalanların hep aklındalar, mazide kalanlar.
Anıları yok sayanlar var.
Gidenler sevda madalyonunun kaybolan yüzleri.

Gidenlerin kefesindeki sevda madalyonunun bakir yüzleri harcanır, gittiği yoldaki hanlarda bazen bir kadeh şaraba, bazen birazcık muhabbetle karışık yalana.
Cesaret arıyorum sevdanın madalyonunda.
Bir yüzü bakir, bir yüzü silik.

Yollar var, yolcuları yalnız ama yürekleri kalabalık.
Bekliyorum baharın habercisi çiçekleri, bir incir ağacının altında.
Yollar var sevda diyarına, alınan biletlerin ihanetle satıldığı, kalanların madalyon gibi harcandığı, gidenlerin dönmediği, kalanların gitmeye cesaret edemediği.

Biraz cesaret borç almak isterdim maziden, gelecekteki hayal kırıklığından habersiz dünlerimden ama artık madalyonun kalan tarafına işlenmişti suretim, kalanların arasında, incir ağacının altında.