GEZGİN KAFALAR – 3. Seri: İzmir Yolculuğu

Gezgin Kafalar
3. Seri: İzmir Yolculuğu
Aras, Bora, Emir ve Elif yeni şehirler keşfetmeye devam ediyordu. Uşak ve Kars gezilerinden
sonra sıra İzmir’e gelmişti. Dört arkadaş İzmir’i uzun zamandır merak ediyordu. Deniz
kenarındaki kordonu, tarihi yerleri ve güzel havasıyla ünlü bir şehirdi.
Bir sabah erkenden yola çıktılar. Yol boyunca heyecanla konuştular.
Bora camdan dışarı bakıyordu.
— İzmir’i çok merak ediyorum, dedi.
Emir haritayı açtı.
— Gideceğimiz çok yer varmış.
Elif not defterini hazırlıyordu.
— Tarihi yerleri tek tek yazacağım.
Aras gülümsedi.
— Bu gezi çok eğlenceli olacak.
Uzun yolculuktan sonra İzmir’e vardılar. Şehir kalabalık ve hareketliydi. Sokaklarda insanlar
yürüyordu. Hafif bir deniz kokusu vardı.
Emir derin bir nefes aldı.
— Deniz havası çok güzelmiş.
Elif çevreye baktı.
— İzmir gerçekten canlı bir şehir.
İlk olarak sahilde kısa bir yürüyüş yaptılar. Martı sesleri duyuluyordu. Deniz hafif dalgalarla
kıyıya vuruyordu.
Saat Kulesi
Gezilerinin ilk durağı Saat Kulesi oldu. Konak Meydanı oldukça kalabalıktı. Meydanın ortasında
zarif ve yüksek bir kule yükseliyordu.
Bora heyecanlandı.
— İşte ünlü Saat Kulesi.
Aras dikkatle kuleye baktı.
— Çok güzel yapılmış.
Elif küçük not defterine yazdı:
“Saat Kulesi İzmir’in simgelerinden biridir.”
Emir meydandaki güvercinleri izliyordu.
— Burada çok fazla kuş var.
Dört arkadaş kule önünde hatıra fotoğrafı çekildi. Sonra meydanda biraz dolaştılar.

Bir simitçi yanlarından geçti.
— Taze simit ve kumru var! dedi simitçi.
Çocuklar aldıkları simit ve kumruları sahilde yiyerek gezinin tadını çıkardı.
Kemeraltı Çarşısı
Sonraki durakları Kemeraltı Çarşısı oldu. Çarşı oldukça büyük ve hareketliydi. Dar sokakların iki
yanında birçok dükkân sıralanıyordu.
Bora etrafa bakıyordu.
— Burası tam bir labirent gibi!
Elif gülmeye başladı.
— Ama çok renkli bir yer.
Baharat kokuları sokaklara yayılmıştı. Küçük dükkânlarda hediyelik eşyalar satılıyordu.
Emir eski bir dükkânın önünde durdu.
— Bu çarşı çok eskiye benziyor.
Bir dükkân sahibi çocuklara seslendi.
— Hoş geldiniz çocuklar.
Aras gülümseyerek teşekkür etti.
Çocuklar küçük magnetler ve kartpostallar aldı. Bora çarşının renkli sokaklarını fotoğrafladı.
Kadifekale
Öğleden sonra Kadifekale’ye gittiler. Kale şehre yukarıdan bakan yüksek bir tepede bulunuyordu.
Yukarı çıktıklarında tüm İzmir görünüyordu.
Emir manzaraya hayran kaldı.
— Şehir buradan çok güzel görünüyor.
Aras kalenin taş duvarlarına dokundu.
— Burada tarihin izleri hissediliyor.
Elif bilgi panosunu okuyordu.
— Bu kale yüzyıllardır ayakta duruyormuş.
Rüzgâr hafifçe esiyordu. Deniz uzaktan parlıyordu.
Bora fotoğraf çekerken konuştu:
— İzmir’in en güzel manzaralarından biri burada olabilir.
Bir süre kalenin içinde dolaştılar. Tarihi taş yollar ve eski duvarlar dikkatlerini çekti.
İzmir Tarih ve Sanat Müzesi
Ertesi gün müzeye gittiler. Müzenin içinde eski heykeller, tarihi eşyalar ve birbirinden değerli
sanat eserleri vardı.
Elif heyecanlandı.

— Müze gezmeyi çok seviyorum!
Aras büyük bir heykele baktı.
— Bunu yapmak gerçekten çok zor olmalı.
Emir eski paralara dikkatle bakıyordu.
— İnsanlar eskiden bunları kullanıyormuş.
Bir görevli çocuklara bilgi verdi.
— Bu eserler geçmişten günümüze ulaşmıştır.
Bora eski çömlekleri inceliyordu.
— Bu çömlekler çok ince işlenmiş.
Müzeyi gezerken tarih hakkında birçok yeni bilgiler öğrendiler.
Kordon Boyu
Akşam üzeri Kordon’a gittiler. Deniz kenarı boyunca uzanan geniş bir yürüyüş yolu vardı.
İnsanlar bisiklet sürüyor, yürüyüş yapıyor ve denizi izliyordu.
Aras derin bir nefes aldı.
— Burası çok huzurlu!
Elif denize bakıyordu.
— Gün batımı çok güzel.
Bora çimlere oturdu.
— Burada saatlerce oturabilirim.
Emir martıları izliyordu.
— İzmir çok hareketli ama burası insana huzur veriyor.
Bir süre yürüyüş yaptıktan sonra dondurma aldılar.
Efes Antik Kenti
Gezilerinin en heyecanlı günlerinden biri Efes Antik Kenti!ne gittikleri gündü.
Büyük taş yollar, yüksek sütunlar ve görkemli yapılar herkesi şaşırttı.
Aras heyecanla konuştu:
— Burası gerçekten çok büyük!
Elif bilgi tabelalarını okuyordu.
— Efes’in çok önemli bir antik kent olduğunu öğrendim.
Bora Celsus Kütüphanesini görünce hemen fotoğraf çekti.
— Bu bina inanılmaz görünüyor.
Emir taş yollarda yürüyordu.
— Burada geçmişte binlerce insan yaşamış.

Bir rehber çocuklara bilgi verdi.
— Efes geçmişte önemli bir ticaret ve kültür merkeziydi.
Elif dikkatle dinledi ve not aldı.
Çocuklar antik kentte uzun süre dolaştı. Gittikleri her yerde tarihin izleri vardı.
Şirince Köyü
Bir sonraki gün Şirince’ye gittiler. Köy oldukça sakin ve güzeldi. Taş evler ve dar sokaklar dikkat
çekiyordu.
Bora etrafına bakındı.
— Burası tam bir masal köyü gibi!
Elif küçük evleri inceliyordu.
— Evler çok iyi korunmuş.
Emir köy meydanındaki ağacın altında durdu.
— Burada insan kendini rahat hissediyor.
Aras küçük dükkânlara bakıyordu.
— Her yerde el yapımı ürünler var.
Köyde uzun süre yürüyüş yaptıktan sonra gözleme yediler.
Elif gülümseyerek konuştu:
— Köy hayatı çok sakinmiş, burada yaşamayı isterdim.
Asansör
Akşam Tarihi Asansöre gittiler. Yukarı çıktıklarında karşılarında geniş bir deniz manzarası
uzanıyordu.
Emir şaşkınlıkla konuştu:
— Manzara çok güzel!
Bora fotoğraf çekmeye devam ediyordu.
— İzmir’de fotoğraf çekilecek o kadar çok yer var ki.
Elif çevredeki eski sokakları inceliyordu.
— Tarihi yapılar hâlâ ayakta duruyor.
Aras manzarayı izlerken sessiz kaldı.
— Böyle yerler insanı mutlu ediyor.
Uzun süre denizi ve şehri yukarıdan seyrettiler.
İzmir Doğal Yaşam Parkı
Bir sonraki gün de Doğal Yaşam Parkı’na gittiler. Parkta birçok farklı hayvan yaşıyordu.
Emir en çok zürafaları sevdi.

— Çok uzunlar!
Bora aslanları görünce heyecanlandı.
— Çok güçlü görünüyorlar!
Elif hayvanlar hakkında bilgi panolarını okuyordu.
— Doğayı ve hayvanları korumalıyız.
Aras penguenleri izliyordu.
— Çok sevimliler.
Parkta uzun süre dolaştılar. Çocuklar burada hem eğlendi hem de yeni bilgiler öğrendi.
Boyoz ve Kumru
İzmir’de yöresel yemeklerin tadına da baktılar. Sabah kahvaltısında boyoz yediler.
Bora çok beğendi.
— Çok lezzetliymiş!
Emir çayını içerken konuştu:
— İzmir’in yemekleri gerçekten çok güzelmiş.
Öğle vakti kumru yediler.
Aras gülümseyerek konuştu:
— Ben bunu yine yemek isterim.
Elif not aldı:
“Her şehrin yemek kültürü farklıdır.”
Alsancak Sokakları
Bir akşam Alsancak’ta yürüyüş yaptılar. Sokaklardan müzik sesleri yükseliyordu. İnsanlar
kafelerde oturuyordu.
Bora çevreye baktı.
— İzmir gecesi çok canlı!
Elif şehrin ışıklarını izliyordu.
— Şehir gece olunca da çok güzel görünüyor!
Emir küçük kitapçılara baktı.
— Burada saatlerce gezilebilir.
Aras deniz tarafından gelen rüzgârı hissediyordu.
— İzmir insanı dinlendiriyor.
Deniz Yolculuğu
Gezilerinin son gününde kısa bir vapur yolculuğu yaptılar.
Martılar vapura eşlik eder gibi uçuyordu. Deniz hafif dalgalıydı.

Bora martılara simit attı.
— Çok sevimliler.
Elif denizi izliyordu.
— Deniz yolculuğu çok keyifliymiş.
Emir güverteye çıktı.
— İzmir’i denizden görmek farklıymış.
Aras gülümsedi.
— Bu geziyi hiç unutmayacağım.
Dönüş Zamanı
Artık dönüş zamanı gelmişti. Dört arkadaş otobüse bindi.
Herkes biraz yorgundu ama çok mutluydu.
Bora fotoğraflara bakıyordu.
— Bir sürü güzel anı biriktirdik.
Emir camdan dışarı baktı.
— Ben en çok Efes’i sevdim.
Aras düşündü.
— Ben Kordon’u çok sevdim.
Elif not defterini kapattı.
— İzmir hem tarihi hem de çok güzel bir şehir.
Otobüs hareket etti. Şehir yavaş yavaş geride kaldı.
Dört arkadaş yeni maceraları düşünmeye başladı. Çünkü Gezgin Kafalar ekibinin keşfedeceği
daha birçok şehir vardı.
Hepsi aynı şeyi düşünüyordu:
Gezmek insanı mutlu eder, tarih ve kültür ise dünyayı daha iyi tanımayı sağlar.