BÜYÜMEK SANDIĞIMIZ ŞEY NEDİR?

BÜYÜMEK SANDIĞIMIZ ŞEY NEDİR?

Bir sabah gözlerimi açtım,
Çocuk değilim artık dedim.
Eskiden gökyüzü daha maviydi,
Şimdi gri ve sessiz.

Ayakkabılarım büyüdü,
Sokaklar küçüldü mü ne?
Koşmak yerine yürümek gerekmiş,
Yokuşlar da artık daha dik.

Saklambaç oynayan çocuklar,
Benim yerime de güler mi?
Büyümek nedir? 
İnsanın çocukluğundan vazgeçmesi mi ?

Oysa büyümek belki de;
Takvimde değişen bir sayı değildir.
Bizim, ona yüklediğimiz anlam kadar büyürüz,
Belki de büyümek, sandığımız kadar büyük değildir.

Belki ;
Her düşüşte biraz daha susmak değil,
Düştüğün yerden kalkmayı bilmektir.
Her şeyini geride bırakmak değil,
Geride kalanlarla yaşamayı öğrenmektir.

Biz büyümeye biraz fazla anlam yükledik,
Çocukken büyük olmayı marifet bildik.
Şimdi küçücük şeylere bile yorulduk,
Meğerse büyümedik, büyümüş gibi yaptık.

Zaman geçtikçe yük artıyor,
Sorular soruluyor ama cevap yok.
Belki de mesele büyümek değil,
Kendinden uzaklaşmadan yaşlanabilmek.

Çocukluğunu cebinde saklayıp,
Büyüdüm diye onu terk etmemek.

Çünkü insan kaç yaşına gelirse gelsin,
İçinde bir çocuk sessizce bekler.
Büyümek, belki de onu susturmak değildir,
Hayat ne kadar değişse de onunla gülmektir.

Bir “neyse” bırakıyorum havaya,
Rüzgâr nereye isterse götürsün.