Bağ Kurduğu Her Şeyden Sınanıyor İnsan..

Bağ Kurduğu Her Şeyden Sınanıyor İnsan..

İnsan en çok değer verdiği yerden sınanıyor. Bazen bir evlatla, bazen bir dostla, bazen de uğruna emek verdiği hayalleriyle... Kalbini verdiği, emek harcadığı, korumaya çalıştığı ne varsa, gün geliyor onunla imtihan oluyor.

Çünkü bağ kurmak sadece sevmek değildir. Bağ kurmak, umut etmek, güvenmek, beklemek ve bazen de vazgeçememektir. İnsan birine alıştığında onun yokluğunu düşünmek istemez. Bir hayale inandığında yarım kalacağını aklına getirmez. Bir dosta güvendiğinde sırtını döneceğini hesap etmez. Ama hayat çoğu zaman tam da en güvendiğimiz yerden çıkar karşımıza.

Kimi zaman yıllarını verdiğin insanlar sessizce uzaklaşır. Kimi zaman üzerine titrediğin emekler bir anda dağılır. Kimi zaman da en çok sahip çıkmaya çalıştığın şeyler ellerinin arasından kayıp gider. İşte o anlarda insan sadece kaybettiğiyle değil, kendi içindeki kırgınlıklarla da yüzleşir.

Fakat zamanla anlar ki sınanmak, cezalandırılmak değildir. Bazen sınanmak, neye ne kadar bağlandığını, neyi gerçekten sevdiğini ve kayıplar karşısında ne kadar güçlü durabildiğini göstermenin başka bir yoludur. Çünkü insan, bağ kurduğu şeyleri kaybetse bile onların kendisinde bıraktığı izleri kaybetmez.

Belki de hayatın en büyük gerçeği budur. Her şey değişebilir, herkes gidebilir, bütün şartlar bir anda farklılaşabilir. Ama yaşanmış sevgiler, verilen emekler ve kalpten gelen duygular insanın ruhunda yaşamaya devam eder.

Bu yüzden insan bağ kurmaktan korkmamalıdır. Çünkü acı ihtimali yüzünden sevgiden vazgeçmek, karanlıktan korkup güneşi beklememeye benzer. Önemli olan hiçbir şey kaybetmemek değil, kayıplara rağmen kalbini iyiliğe, sevgiye ve umuda kapatmamak.

Çünkü insan, bağ kurduğu her şeyden sınanır. Kimi zaman bir insanla, kimi zaman bir özlemle, kimi zaman da gerçekleşmesini beklediği bir umutla... Ve sonunda anlar ki, kaybettikleri onu yıkmak için değil, gerçekte kim olduğunu göstermek için çıkmıştır karşısına. Bazı vedalar insanı eksiltmez, aksine, kendine dönüşünün ilk adımı olur.

Bağ kurduğu her şeyden sınanıyor insan... Ve en ağır sınavlar, vazgeçemediği şeylerden geliyor. Çünkü hayat, insanın neyi sevdiğini değil, onsuz da ayakta kalıp kalamayacağını soruyor.

Fikriye Kaya