HİKAYE/ÖYKÜ

Yazılan Geri Alınamaz

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Yazılan geri alınamaz, her hata affedilmez, kapı bir kez kapanır. Çünkü hak etmeyen ikinci şansı bulamaz. Sabır tükendiğinde ise yollar ebediyen ayrılır.

Umran TezcanUmran Tezcan
24 Temmuz 2026 - 14:55
24 Temmuz 2026 - 14:55 ⏱ 2 dk Okuma Süresi
 1  29
Yazılan Geri Alınamaz
Yaşlı bir bilge, kadim bir çınar ağacının altında, elinde tüy kalem ve yıpranmış bir kitapla otururken tasvir ediliyor. Ağaç gövdesindeki

Yazılan Geri Alınamaz

 Eski zamanlarda, bahçesinin kıyısındaki çınar ağacının altına oturup gün batımını izleyen bir adam vardı. Hayatı boyunca kaleminden çıkan her sözün, bir çiçeğin topraktan başını çıkarması gibi geri dönülemez bir hakikat olduğuna inanırdı. Onun için kâğıda düşen her damla mürekkep, gökyüzüne yazılmış bir hüküm gibiydi; ne silinebilir ne de üzerinden tekrar geçilebilirdi.

 Bir gün çok sevdiği bir arkadaşı, ona verdiği bir sözü tutmayıp aralarındaki güveni bir çırpıda yıktı. Adam öfkelenmedi, sesini yükseltmedi. Sadece elindeki defteri kapattı. "Bilirsin," dedi, "bir defa dökülen su geri toplanmaz. İnsanın iradesiyle yazdığı o ilk satır, artık kalbin mührüdür."

Bahçesindeki kuşlar, bir sabah yuvalarını terk edip uzaklara uçtuğunda onlara küsmedi. Kendi elleriyle yaptığı yemliği kaldırdı. Çünkü anladı ki, bir canın kendi isteğiyle gittiği yerden dönmesi, doğanın akışına terstir. Bir hata, sadece bir anlık bir kararın sonucu değildir. O, insanın kendi elleriyle çizdiği yeni bir yoldur.

 Yanına gelen bir genç, mahcubiyetle "Belki telafi edebiliriz," dediğinde, ihtiyar sadece ağaçların arasından süzülen ışığa baktı. "Evlat," dedi, "bir ağaç dalını kırdığında, oradan yeniden filizlenir ama o yara izi hep orada kalır. Bazı şeyler onarılmak için değil, olduğu gibi kalıp bize ders olması için yaşanır."

Sözü uzatmadı. Gökyüzü kararıp yıldızlar yerini aldığında, ihtiyar anladı ki her yeni gün farklı bir hikâyedir. Eskiyi silmeye çalışmak, bugünü ziyan etmektir. İnsan, kendi yazdığı hikâyenin sadece ilk cümlesini değiştiremez çünkü o artık bir gerçektir.

 O günden sonra, bir daha kimseye eski hataları için kapısını açmadı. Çünkü biliyordu ki hayatın sayfaları geri çevrilmek için değil, yeni satırlar eklenmek için vardır. Ve bilirsin, insan bazen sadece olduğu gibi bırakmayı öğrenince huzuru bulur. Yazılan geri alınamaz.

Etiketler:

Önceki Makale

İnsan Tıynet-i Çevredir

Sonraki Makale

GÖZLERİN OLMASAYDI

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

Umran Tezcan
Umran Tezcan Ümran Tezcan:Yazar ve öğretmen .2015 yılında Uşak Üniversitesi-Fen Edebiyat Fakültesi-Matematik bölümünü bitirdi.Şuan öğretmenlik yapıyor. Çocukluğundan beri yazmayı seviyor.Cocuk kitapları öyküler romanlar her yaş grubundan yazmaya çalışıyor.Çocuk romani ,roman ,öykü ,hikaye yazmaya devam ediyor.

İlgili Yazılar

MECNUN’DAN LEYLA’YA MEKTUP VAR

MECNUN’DAN LEYLA’YA MEKTUP VAR

Zeynep Kıvanç 19 Ekim 2026  0  19

Çekirge Bayramı -Kıbrıs'ta Bir Yolculuk

Çekirge Bayramı -Kıbrıs'ta Bir Yolculuk

Dilek sarıkaya 13 Temmuz 2026  1  36

Kısa bir öykü

Kısa bir öykü

Zübeyde Bayık 10 Ağustos 2026  3  39