Bir Kalbe Nasıl Dokunulur?

İnsanlar çoğu zaman bir kalbe dokunmanın zor olduğunu sanıyor.
Oysa bir kalbi etkilemek zor olabilir, ama ona gerçekten dokunmak bambaşka bir şeydir.
Çünkü insanın aklına ulaşmak için güzel cümleler yeterlidir.
Ama kalbine ulaşmak için samimiyet gerekir.
Bugün birçok şey hızla yaşanıyor.
Duygular hızlı başlıyor.
Sözler kolay veriliyor.
İnsanlar birbirlerine sevgilerini göstermek için onlarca yol buluyor.
Ama nedense bütün bu gürültünün içinde, kalpler birbirine eskisi kadar dokunamıyor.
Belki de sorun burada başlıyor.
Çünkü bir kalbe dokunmak, ona sürekli güzel şeyler söylemek değildir.
Bir kalbe dokunmak, en karanlık gününde bile yanında kalabilmektir.
Herkes gülerken yanında olmak kolaydır.
Önemli olan, sustuğunda da yanında kalabilmektir.
İnsan en çok, anlaşılabildiği yerde kendini güvende hisseder.
Çünkü hepimizin içinde kimseye göstermediği yaralar vardır.
Kimsenin bilmediği korkular...
Sessizce taşınan yükler...
Ve bazen bir insanın tek ihtiyacı, bunları anlatabileceği bir kalptir.
Yargılanmadan...
Küçümsenmeden...
Eksik görülmeden...

Belki de bir kalbe dokunmanın ilk şartı budur:
Karşındaki insanı değiştirmeye çalışmamak.
Çünkü sevgi çoğu zaman düzeltmeye çalıştığında değil, kabul ettiğinde büyür.
Bir insanı olduğu gibi görebilmek...
Kusurlarını da sevebilmek...
Kırılmış yerlerine zarar vermemek...
İşte gerçek dokunuş biraz da budur.
Günümüzde insanlar sevgiyi göstermeye çok zaman ayırıyor.
Ama hissettirmeye daha az...
Oysa bazen tek bir içten cümle, yüzlerce gösterişli sözden daha değerlidir.
Bazen sessizce dinlemek, uzun konuşmalardan daha çok iyileştirir.
Bazen de hiçbir şey yapmadan sadece yanında olmak yeter.
Çünkü bazı insanlar söylediklerimizi unutur.
Bazıları yaptıklarımızı da...
Ama onlara nasıl hissettirdiğimizi kolay kolay unutmazlar.
Belki de bu yüzden bir kalbe dokunmak, büyük şeyler yapmak değildir.
Bir insanın hayatına sevgiyle yaklaşmak...
Onun yükünü biraz hafifletmek...
Ve yanında kendisi olabileceği bir yer bırakmaktır.
Çünkü insan bu dünyada en çok anlaşıldığı, değer gördüğü
ve incinmekten korkmadığı kalpleri hatırlar.
Ve bir kalbe gerçekten dokunabilenler,
çoğu zaman en güzel sözleri söyleyenler değil;
en doğru zamanda yanında kalanlardır.