"Her yolculuk bir adımla başlar; fakat kalbin yolculuğu sessiz bir çağrıyla…"

Ali, çantasındaki çikolatanın yarısını arkadaşına verdi.

Arkadaşı gülümsedi:

“Teşekkür ederim!”

Ali anladı ki, çikolata yarıya inse de mutluluk ikiye katlanıyordu.

Gecenin karanlığı, seninle aydınlanır, 

Kalbim bir bahçe, seninle canlanır. 

Her dokunuşunda, bir çiçek açar, 

Sevdamız bir fırtına, dinmeyen bir rüzgâr.

Gözlerin bir yıldız, parlayıp kayar, 

Her anın bir masal, dilimde yankılar. 

Gülüşün can verir, solgun günlere, 

Her anı seninle, sonsuz dileklerle.

Kollarımda ruhun, dans eder sessiz, 

Hayatın güzel yanı, sevdanın renkleridir. 

Birlikte büyüyoruz, her gün yeni bir sayfa, 

Aşkın derin denizi, seninle dalgalarla.

Yüzümdeki rüzgar, adını fısıldar, 

Kelimeler yetersiz, bu aşkı anlatmaya. 

Sonsuz yürüyüşümüz, el ele daima, 

Kalbimde bir ateş, hep yanar, sönmez asla.

Ağzı kulaklarına varmak.

Anlamı:

Çok sevinmek, sevindiği her hâlinden belli olmak. 

          « YALÇIN SEVİM »

Elif, şehir hayatının telaşından kaçmak için küçük bir kasabaya taşınmaya karar vermişti. Kasabanın sokakları, sararan yaprakların döküldüğü sonbahar mevsiminde bir tabloyu andırıyordu. Elif, her sabah kahvesini alıp sahil boyunca yürüyüş yapmaktan büyük keyif alıyordu.

Bir gün yine sahilde yürürken, deniz kıyısında eski bir banka oturmuş, elinde kitapla dalgınca okuyan bir adam dikkatini çekti. Adamın huzurlu duruşu ve kitabın kapağındaki tanıdık simge, Elif'i ona doğru çeken bir mıknatıs gibi etkiledi. Cesaretini toplayıp adamın yanına yaklaştı ve kitabın adını sordu.

Adam, gözlerini kitaptan kaldırıp Elif'e gülümsedi.

"Bu, benim en sevdiğim kitaptır," dedi.

"Adı, 'Aşkın Şarkısı'. Bu kitabı daha önce duydun mu?"

Elif, heyecanla başını salladı ve bu kitabı okumanın yıllardır hayalini kurduğunu söyledi. Böylece aralarında sıcak bir sohbet başladı.

Adının Baran olduğunu öğrendiği bu adam, her gün aynı saatte sahilde kitap okurmuş. Elif de bundan sonra, kahvesini alıp Baran'la sahilde buluşmaya başladı. Günler geçtikçe, sohbetleri daha derin ve anlamlı hale geldi. Kitaplardan, hayallerden ve hayatın küçük ama önemli detaylarından bahsederken, kalplerindeki bağ güçleniyordu.

Bir akşamüstü, gün batımının altın rengi denize yansıdığı bir anda, Baran elini Elif'in eline uzattı ve gözlerinin içine bakarak:

"Elif, benimle hayat boyu bu sahilde yürümek ister misin?" dedi.

Elif, gözyaşlarını tutamayarak Baran'ın teklifini kabul etti. İkisi de o anın büyüsünü bozmamak için sessizce birbirlerine sarıldılar.

Ve böylece Elif ve Baran, sonbaharın huzurlu günlerinde başlayan hikâyelerini bir ömür boyu birlikte yazmaya karar verdiler.

YALÇIN SEVİM / SEVİMLİ ŞAİR

"Akıl bir altın taçtır her kafaya uymaz."

Anlamı:

Zekânın ve bilginin her insana uygun olmadığını, herkesin bu özelliklere sahip olamayacağını belirtmektedir.

Hayallerimi, ümitlerimi yıktın,

Çekil git artık git!

Kanayan yüreğimden…

Sen benim sevdiğimdin,

Şimdi ise elin,

Artık tek isyanımsın,

Kanayan yüreğimde!..

Seven kalbimden git!

Çık hayallerimden beni terk et,

Çekil git artık git!

Kanayan yüreğimden!..

YALÇIN SEVİM / SEVİMLİ ŞAİR

Gözyaşım sel olur akar gider,

Yüreğim yangındır söner biter,

Adın ben de ömür boyu sürer,

Aşk seni bulunca hepsi geçer gider.

Toprakta taze bir gül açar,

Ağaçtaki o kelebek uçar,

Gönüldeki mekân seni arar,

Aşk seni bulunca yürek kanar gider.

Takvimler seni gösterir,

Saatler hep adın içindedir,

Mevsimlere yerin bağlıdır,

Aşk seni bulunca kalp sızlar gider.

Şiirler sana selam durur,

Adına yazılanları okur,

Geleni geçeni arar olur,

Aşk seni bulunca hepsi geçer gider.

YALÇIN SEVİM / SEVİMLİ ŞAİR

 Çam Devirmek

ANLAMI:

Karşısındakine dokunacak veya kötü bir sonuç doğuracak söz söylemek.

Gözlerinde kaybolurum her an,
Bir yıldız gibi parlar, kaybolurum sana.
Zaman durur, dünya sessizleşir,
Seninle her şey anlam bulur, inan buna.

Beni sarhoş eden tek şey sensin,
Bir dokunuşunla bütün dünya solgun.
Aşkımız bir melodi, adını anarken,
Duyduğum tek şarkı, en güzel türküm.

Birlikte yazdık biz bu hikâyeyi,
Kalbimde en özel yeri sen alırsın.
Bütün ömrüm, her daim seninle
Bir sonsuz sevda, bir sonsuz buluş gibi…

YALÇIN SEVİM / SEVİMLİ ŞAİR

Bir sabah uyandığında, tüm geçmişin, sana ait olmayan bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçer. O eski hatıralar, o eski acılar, birer gölge gibi seni takip eder. Bazen bir rüya gibi, bazen de bir kabus gibi… Fakat fark ettiğin şey, her şeyin o kadar da eski olmadığıdır. Zaman, belki de düşündüğün kadar keskin değildir. Ne kadar da iç içe geçmişti her şey, ne kadar da birbiriyle örtüşüyordu. Geçmiş ve gelecek, o kadar yakındı ki, bir anlık bir bakışta birbirine karışıyordu.

Zaman dediğin şey, bir nehrin akışından farksızdır. Aynı nehirde iki kere yıkanamazsın derler, ama bu, sadece bir bakış açısıdır. Nehrin her damlası aynı olsa da, her damla farklıdır. Geçmiş, tıpkı o nehir gibi, seni hep bir yerden bir yere taşır. Ama sen, o yolculukta sadece bir iz bırakırsın. İzler, kaybolur. Zaman bir çığlık gibi yükselir, ama bu çığlık çoğu zaman kulaklarımızda kaybolur.

Ve bu çığlık, her an kendini hatırlatır. İnsan, zamanla yarışmaya çalışırken, asıl yarışı kaybettiğini fark eder. O kaybolan zaman, aslında kendisidir. Yaşam, varlıkla ve yoklukla yüzleşme anıdır. Ve bazen, bu yüzleşme bir bakış, bir nefes kadar yakındır. Her şey, o kısa anın içinde kaybolur.

Hayatın, bizi sorgulamaya sevk eden o anı, belki de zamanın tam ortasında buluruz. Yalnızca sessizliğin içindeki o çığlığı duyanlar, zamanı anlamaya başlar.    Fakat duymayanlar, o çığlıkları zamanla yok oluyormuş gibi hissederler. Oysa zaman, bize her an bir şeyler anlatır. Her anı dinlemeye başladığında, tüm dünyanın sana sunduğu öğretiler birer sır gibi çözülür.

Ve bir gün bir bakarsın ki, zamanın kendisi senin en yakın dostundur. Onunla birlikte ağlar, onunla birlikte gülümsersin. O, sana anlatmak istediklerini çoktan söylemiş, ama sen o anı duymak için doğru zamana kadar beklemişsindir.

Zaman ne kadar hızlı geçerse geçsin, bir insanın hayatı, ne kadar az yaşamış olsa da, bir yudum su kadar değerlidir. Ve her yudum, bir zamanın hatırasıdır. O yüzden zamanın sessiz çığlığını dinle. Her şeyin geçici olduğunu hatırlayarak, en derin anlamları o anlarda yakala. Çünkü belki de yaşadığın en önemli şey, sadece şu an ki sensin.

Yalçın Sevim