Işıl ışıl gökyüzü, mavinin en güzel tonu, göz kamaştırıcı pırıltılar saçıyor; mis gibi dağ havası, yeşil çam ağaçları ve bol oksijen…

Ama ne var ki Şule ve Ebru boğuluyordu beyinlerine oksijen gitmiyordu.

Feminist Obası gerilimli bir gün geçiriyordu.

Şule ile Ebru kazanın içine oturtulmuştu,

Kabile Yargıcı Nurhan tarafından yargılanıyorlardı.

Öpücük mağduru Yasemin Sıtkımsıyrık nerede bir hukukçu, avukat, siyasetçi bulsa namusuna yapılan saldırıyı dramatize ederek anlatıyordu.

En sonunda onu ciddiye alan birileri çıktı!

Ünlüler dünyasındaki madde kullanma furyasından olsa gerek Şule ile Ebru'nun kanında da maddeye rastlandı.

Gecenin bir yarısı hortlayıp uyuyamadığı için Anksiyete ilacı kullanan Şule’de ‘kafam kıyak’ maddesi,

Yoga yapan fit Ebru'nun enerjik kalmak için içtiği enerji içeceğindeki ‘İçbull kanatlandırıııııır’ maddesi çıktı…

 Şule ile Ebru'nun masum olduğunu kanıtlayacak olayın tek görgü şahidi, feminist obası oynak başkanı Arzu, sabah gezintisinde yerden kökleyip ‘’Sevgili kız kardeşlerim, bu yabani şalgam köküdür, çok faydalıdır A B C D E F G HAAAAAAAA vitaminleri bulunur.’’ dedikten sonra şalgam kökünü yediği için dili şişti ve konuşamıyordu.

Be be be be diye anlamsız sesler çıkarıyordu o artık pepe oynak başkanıydı.

Mahkeme başlıyordu ‘Şen Dullar Direniş Örgütü’ ve ‘Gıybet’ Whatsapp grubu, üyeleri nefesini tutmuş şeytani nefsine yenik düşmüş bu mahlukatların akıbetini merak ediyordu.

Kabile reisi Nurhan, savunmasını yapmak üzere sözü Yasemin Sıtkımsıyrık’a verdi,

‘’Ben bunlardan şikayetçiyim, doğum günümü kutlamak için beni mekana götürdüler. Bilinçli bir şekilde biri sağıma, biri soluma geçti; bana pasta yedirdiler. Yavvv arkadaş, pasta yedikten sonra şuurum bulandı, bana bir yayılma hali geldi, kontrolümü yitirdim, ne koydularsa içine sürekli sırıttığım için otuz iki dişim görünüyordu; bir anda bu ırz düşmanları Cup diye yanaklarımdan öptü.

Yıllardır yanıma erkek sinek yaklaştırmıyorum, bir anlık gafletimden yararlanıp hain emellerine beni alet ettiler; bu kazanda haşlanmalarını talep ediyorum, saygılarımı arz ederim.

Nurhan büyük bir ciddiyetle davacı Yasemin Sıtkımsıyrık’ı dinledi.

Şimdi birinci davalı Ebru Fitdümen'nin savunmasını dinlemek için sözü kendisine veriyorum

Ebru derin bir nefes aldı

‘’Sevgili pek saygıdeğer reisim.

 Ben iffetli bir masumum fikir Şule'den çıktı. Bunun kocası olmadığı için canı sıkılıyor, iyice şebek oldu. Geçen hadi gel apartmanların zillerine basıp kaçalım, arabaları bozuk parayla çizelim dedi kabul etmedim; yapar mıyım hiç öyle şeyler, yapmadım tabi ki. Beni kendi içindeki şeytana uydurdu, hür irademe müdahale edildi.’’ 

Şule'nin gözleri fal taşı gibi açıldı "NEYYYY" dedi, dava arkadaşı satmıştı…

Nurhan,’’ Şimdi sözü savunmasını yapmak üzere Şule Becer'e veriyorum."

Şule başını dik tutup omuzlarına düzleştirdi.

‘’ Feminist obasının pek saygı değer oynak başkanı reisim. Yasemin Sıtkımsıyrık’ın  suçlamalarını kabul etmiyorum. Kendisinin rızası vardı, bize kuyruk salladı; ortamızda oturmaya gönlü vardı. Tüm bunlar şeriata uygun giyinmediği, davranmadığı için yaşandı.

Eğer peçe takmış olsaydı elma yanakları görünmeyecek, bizim de ağzımız sulanmayacaktı.

Nefsimize hakim olamadık, çok sevimliydi dayanamadık cuppp diye öptük. Onun yüzünden cennete gidemeyeceğim, sırat köprüsünden geçemeyeceğim, biri cezalandırılacaksa bu Yasemin Sıtkımsıyrık olmalı, toprağa gömülüp taşlanmasını talep ediyorum…"

Nurhan önündeki kağıtlardan gözünü ayırıp yakın gözlüğünün üzerinden bu üç gereksiz yere solunum yapan bakteri türüne, iyice bir göz attıktan sonra elindeki sopayı su şişesine vurup ‘’Karar verilmiştir‘’ dedi.

‘’Davacı Yasemin Sıtkımsıyrık’ın  aile dizimi yaptırmasına, ata köklerinden gelip, namuslu kadın akrabaları aracılığıyla kendisine sirayet eden, onu zor durumda bırakan işve cilve! zafiyetinin ata kod bağlarının, altın rengi hayali makasla kesilerek kendisinin laçkalaştırılmasına; ayrıca tanınmış bir kuantum uzmanı tarafından karanlık, tenha bir odada bilinçaltı temizliği yaptırarak, kilitli çekmecelerinin açılıp tozlarına PÜFFFF denmesine, ilaveten elma yanaklarının çok pembe olmasından dolayı, dahiliye uzmanına görünüp kanındaki demir oranının düşürülmesine karar verilmiştir.

Davalı Ebru Fitdümen'in ise masum bulunmuş olup, Şule Becer'i takip ettiği sosyal medya hesaplarını terk etmesine Whatsapp gruplarından ayrılmasına karar verilmiştir.

Şule Becer'in ise savunmasına bakıldığında mikropluk yapmaya devam edeceği kanaatine varılmıştır. Bu yüzden çok acil insan türünün, erkek cinsinin, öküz versiyonu bir koca bulunup, başına derhal çorap örülmesine, Yasemin Sıtkımsıyrık’ın elma yanaklarının aklının ucuna dahi gelemeyeceği meşguliyetlere, sorunların içinde, boğdurulmasına karar verilmiştir.

Duruşma bitmiştir, şimdi dağılın. Çayı demleyin, kısır yapın, pişi kızartın, çok acıktım, defolun başımdan’’…

Toplumsal cinsiyet bağlamından ele alındığında girişimcilik, kadının yaşamında bir devrim olarak nitelendirilebilir.

Ev içi yaşamda birçok sorumluluğu üstlenmek zorunda kalması, ücretsiz iş gücü ve bakım veren rolü, kadında değersizlik duygusu yaratmaktadır.

Kendini gerçekleştirme atılımı diyebileceğimiz girişimcilik, feminist kuram açısından büyük önem taşımaktadır.

Bireysel olarak; maddi özgürlüğe kavuşmak, sahip olunan yetenekleri görünür kılmak, becerileri faydaya dönüştürmek, çağın gerekliliklerine göre ihtiyaçları tespit etmek, hedef kitleyi belirlemek ve doğru zamanda, doğru eylemle etkili sonuçlar elde etmek amaç olmalıdır.

Başarılı olmak, sadece "başarı" kelimesinden ibaret değildir.

Anlam bakımından başarı; birçok faktörün bileşenlerini idrak etmek, bunları uygulamak ve neticesinde yürünecek yolu oluşturabilmektir.

Yürünen bu yolda; zamanın ruhuna uygun hareket etmek, çağın gereksinimlerinin farkında olmak, nitelikli ve geçerli rasyonel bilgiye sahip olmak, doğru ve güvenilir kişilerle network ağı oluşturmak, oluşabilecek riskler konusunda iyi araştırmalar yapmak, finansal bilgiye sahip olmak ve yasal prosedürlere hâkim olmak gereklidir.

Kadın; cinsiyetinden kaynaklı karşılaşacağı toplumsal önyargılar, suiistimaller, manipülasyonlar ve bunların neticesinde karşılaşabileceği cam tavan ve cam uçurum olgularına hazırlıklı olmalı; mental sağlığını koruyarak iradesini güçlü tutmanın yollarını oluşturmalıdır.

Bu süreçte ihtiyaç duyduğu en önemli yetinin cesaret olduğu unutulmamalıdır. İçsel motivasyon ve kararlılık, bireyin iç dinamiklerini her daim aktif tutacak ve kendisine olan sarsılmaz inancını güçlendirecek temel etkenlerdir.

Bu noktada eyleme geçildiğinde etkinlik ve yetkinliği sağlayacak temel bileşenler; itibar sağlamak, itibarı yönetmek ve ikna becerisi olacaktır.

Güven yaratmak için bireyin kendisini bilgi, beceri ve yetkinliklerle donatması büyük önem taşımaktadır.

Yaşadığımız coğrafyada, Cumhuriyet'in sağladığı eşitlik ilkesi sayesinde kadınlara hiçbir dönemde olmadığı kadar imkân ve olanak sunulmuştur. Ancak teoride ve sistemde bu haklar ne kadar tanınmış olsa da gelenek, kültür ve toplumsal cinsiyet rollerinin kısıtlayıcılığı nedeniyle kadınların kendilerini var edebilmeleri hâlâ oldukça zordur.

Etkin olan ataerkil ve yaşlı egemen kültürün; dogmalardan ve korkudan güç alarak psikolojik ve fiziksel şiddetle sürdürüldüğü, kadının aklını işlevsiz hâle getirip ona tamamen "kendini feda eden", "bakım veren" ve "çilekeş" rollerinin dayatıldığı görülmektedir. Kadın, çaresizlik içinde aciz bir varlık olmayı kabullenmek zorunda bırakılmaktadır.

Psikolojide "öğrenilmiş çaresizlik" olarak tanımlanan olgu, bizim coğrafyamızda yalnızca öğrenilmekle kalmayıp, illüzyonlarla hücrelere kadar işleyen bir inanca dönüştürülmektedir. Şiddetin tüm boyutlarıyla canlı tutulan bu sistemde, kadın bireysel olarak bir çalışma ortaya koyacaksa bunun ancak eril zihniyete hizmet ettiği varsayılmaktadır. Bu anlayış; kadına kendisini değersiz, yetersiz ve önemsiz hissettirmekte, toplumsal manipülasyonlarla ve farklı stratejilerle, eril ego bilinci tarafından kadını adeta yaşayan bir ölüye dönüştürmektedir. Sahte ve zekice tasarlanmış değer ölçütleriyle cehaletten beslenen bu zihniyet varlığını sürdürmeye devam etmektedir.

Bu noktada kadının, kendisine uygulanan manipülasyonlar neticesindeki tutumunu ve inanmışlığını kavanoz kapağı ile pire metaforu üzerinden açıklayabiliriz.

Özünde, var olduğu potansiyeliyle metrelerce yükseğe sıçrayabilecek pireler bir kavanoza hapsedilir. Başlangıçta pireler zıplayarak kavanozdan çıkmaya çalışırlar. Bir süre sonra kavanozun kapağı kapatılır. Pireler zıplamaya devam eder; ancak her sıçrayışlarında kapağa çarpıp yere düşerler. Bu durum tekrarlandıkça pireler şunu öğrenir:

"Daha yükseğe sıçrarsam çarparım, yara alırım, canım acır. En iyisi daha alçak zıplayayım ya da hiç zıplamayayım."

Böylece kapağı sımsıkı kapatılmış kavanozda, nefessiz kaldıklarının farkında olmadan, aslında yaşamadan yaşamaya devam ederler.

Daha sonra kavanozun kapağı açılsa bile korku hücrelerine kadar sindiği için kaçabilecekleri hâlde zıplamayı tercih edemezler. Fiziksel engel ortadan kalkmış olmasına rağmen "zaten yapamam" diye düşünmeyi öğrenmişlerdir. Önlerine fırsat çıksa bile onun gerçekten bir fırsat olduğunu idrak edebilecek bilinç düzeyinde olmadıkları için deneme cesaretini gösteremezler.

Sonuç olarak, "öğrenilmiş (zekice öğretilmiş) çaresizlik" amacına ulaşmıştır.

Bu metafordan yola çıkarak kavanozu; toplumsal kalıplar, kültür ve ilişkiler hiyerarşisi; kapağı, ataerkil ve feodal ego bilinci; pireleri, kadınlar ve gençler; kavanozun içindeki boğucu havayı ise "illüzyonların oksijeni yok ettiği hiçlik" olarak değerlendirebiliriz.

Tam bu noktada Birleşik Krallık eski Başbakanı Margaret Thatcher'ın şu tespiti konuyu aydınlatır niteliktedir:

"Toplum diye bir şey yoktur; birey olarak erkek, kadın ve aileler vardır."

(Aile olmaya ve aileyi ayakta tutmaya çalışan kadınlar...)

Toplumsal cinsiyet odaklı feminist kuram bağlamında değerlendirdiğimizde, Amerikalı psikolog Abraham Maslow tarafından geliştirilen insan psikolojisine ilişkin beş basamaklı ihtiyaçlar hiyerarşisi de önem taşımaktadır.

ABRAHAM MASLOW'UN İHTİYAÇLAR HİYERARŞİSİ

1. Fizyolojik ihtiyaçlar (yiyecek, su, barınma, dinlenme)

2. Güvenlik ihtiyacı (korunma, güvenlik, emniyette olma)

3. Ait olma ihtiyacı (sevgi ve sağlıklı insan ilişkileri)

4. Değer görme ihtiyacı (prestij ve başarma duygusu)

5. Kendini gerçekleştirme

Bu durumda kadının önünde iki seçenek bulunmaktadır:

Birincisi; ihtiyaçlarının başkaları tarafından karşılanmasını beklemek ve alma-verme dengesi içerisinde sürekli veren taraf olarak yaşamını sürdürmek.

İkincisi ise aklının, bedeninin ve duygularının yönetimini tüm boyutlarıyla kendi denetimine alarak yaşamını kendisinin şekillendirmesidir.

Sosyal medyada Betül Mardin'e atfedilen şu söz de bu düşünceyi desteklemektedir:

Hayatını...

Sen ele al.

Sen yönlendir.

Sen şekillendir.

Yoksa senin yerine

Bir başkası yapar...

Bu söz, kendine yabancılaştırılmış ve kendisine düşman hâline getirilmiş kadınlarda; özellikle geleceğin kadınları olan yeni nesilde güçlü bir içsel ve düşünsel dönüşüm yaratmalıdır.

Yaşamımız, canımız ve bedenimiz biricik ve eşsizdir.

Her şeyin bir anlamı olmalı.

    Ağladım, sadece ağladım...

Sessizce, usulca aktı yaşlar yanaklarımdan, çenemden göğsüme…

  Hasretinle yüzleşmekten ne kadar kaçınsam da, unutmuş gibi yapsam da, olmadığın gerçeği tokat gibi çarpıyor suratıma.

  Gözlerimde yağmur yüklü kara bulutlar, kalbimde kurşun ağırlığı, dilimde zuhur edemeyen kelimeler, boğazımda yumru, nefesim tıkandı, çekmecenin dağınıklığında parlayan gümüş rengi saatin.

  Lacivert zemin üzerindeki akrep, yelkovan kalbin gibi durmuş 20:35. Senin gözlerinle görünmeyince vazgeçmiş zamanı kovalamaktan.

  Elime aldım, yere yığılırcasına oturdum; omuzlarım çöktü, tüm bedenim uyuştu, 'Ağladım, sadece ağladım’... Zaman neydi, ben kimdim? Çenemden sızan yaşlara engel olmadan sadece nefes alıp, hayatta kalmaya çalışarak ağladım…

  Kaza anında kalbinle birlikte duran, anlamını yitiren, durmuş zamanı gösteren saatinin, çatlamış camına bakarak ağladım.

  Dünya yıkılsın, yıldızlar dağılsın, kıyamet kopsun, güneş salmasın sıcaklığını, yer yarılsın umurumda değil!

  Şimdi hepsi içimde! Depremler, afet, kasırga yüreğimde; yıllarca sevginle sarıp, açtırdığın gül goncaların tarumar.

  Nereye baksam virane yıkıntılar altında kalmış mazimiz.

  Saatini takan ellerin artık yok; yetişilecek randevular, verilen sözler, dost sohbetleri, iş görüşmeleri, gelecek hayalleri…

  Karavan kiralayıp Akdeniz sahillerinde yapacağımız tatil planları... Gün batımında mangalı yakacaktın, sen denizde yüzerken ben balıkları hazırlayıp sevdiğin roka, soğan salatasını yapacaktım. Ağustos böceklerinin yaygarasında güneşin batışını seyrederek yemeğimizi yiyecektik; inceden Vivaldi eşlik edecekti sohbetimize…

  Hıçkırıklarla sarsıldım parmaklarım gevşedi; saatin yere düştü benden uzaklaştı tıpkı senin gibi.

  Mezarın düştü aklıma, şu an orada olsam; buz mavisi mermerin soğukluğunda bedeninin kalıntılarının varlığıyla avunsam, belki bir nebze olsun diner sızım.

  İçimde bıraktığın yangının kavuruyor her bir zerremi; yerde duran saatinde tenini, sesini, bakışını, kokunu duyumsuyorum.

  Daimi hissiyatım ‘Özlem’.

 Saatinin üzerindeki rakamlarda hiç bitmeyecekmiş gibi zamana dağılarak sonsuzluğa uzanıyor.

                                Ağlıyorum sadece ağlıyorum…