Bir avuç sevgiyi yüreğinde büyütüp elden ele taşıyanlardanım.

Nefreti, öfkeyi ve kini çoğaltmayı marifet saymayan;

Merhametin, anlayışın ve güzel sözün izinden yürüyenlerdenim.

Ben hâlâ bir şiirin birkaç mısrasında kendini bulabilenlerdenim.

Bir kitabın satırlarında kaybolup yeniden kendine dönenlerden,

Bir türkünün kederinde kendi sesini duyanlardanım.

Dünya ne kadar gürültülü olursa olsun,

Kalbin sessizliğine kulak vermeyi unutmayanlardanım.

Ben hâlâ aşka tutunanlardanım.

İnsanların birbirine iyi gelebileceğine,

Bir tebessümün karanlık bir günü aydınlatabileceğine,

Samimiyetin en yoksul gönlü bile Zenginleştirebileceğine inananlardanım.

Bahçeleri kurutan değil, toprağa yüz

sürenlerdenim.

Bir çiçeğin açışında sabrı,

Bir ağacın gölgesinde vefayı,

Yağmurun toprağa kavuşmasında hasreti görenlerdenim.

Yıkmayı değil onarmayı,

Tüketmeyi değil yaşatmayı seçenlerdenim.

Kusurlarıyla insanı sevmeye çalışanlardanım.

Her kalbin içinde anlatılmamış bir hikâye,

Her yaranın içinde görünmeyen bir sızı olduğunu bilenlerdenim.

Bu yüzden hüküm vermeden önce anlamaya,

Konuşmadan önce dinlemeye gayret edenlerdenim.

Ve ne olursa olsun;

Kalbinde sevgiyi eksiltmeyen,

Umudu kolay kolay terk etmeyen,

Dünyanın bütün sertliğine rağmen yumuşak kalabilenlerdenim.

Kısacası ben;

Sevgiyle, aşkla ve insan kalabilmenin gayretiyle yaşayanlardanım.

Eğer bir ismim olacaksa,

Onu merhamet yazsınlar.

Eğer bir izim kalacaksa,

Ardımda bıraktığım sevgiyle hatırlansın isterim.

Çünkü ben, bu gelip geçen dünyada,

Gönül kırmadan yaşamaya çalışanlardanım.