Bu durumda ne yapmalı?

Canından sakındığı şeye kendi zarar verdiğinde ne yapar insan? 

Hele ki; zarar geri dönülmeyecek kadar büyükse.

O çok sevdiğin kitap yırtıldıysa, vazo kırıldıysa; kedin, köpeğin, saksındaki çiçeğin solduysa  ve bunların suçlusu sensen  ne yapmalı?

Vicdanda insanla birlikte gelmez mi?

Hem acısı, hem üzüntüsü siniri, nefreti çıkmaz ki içinden. İnsan sonra kendisinden nasıl kaçar?

İnsanoğlu hiç bir zaman anlaşılamadı. Olaylara iki taraflı bakıp empati yapmayı öğrenince bir şeyleri göreme anlamaya başlıyoruz. Bu şekilde görmeye başladığınızda aslında bir suçluyu seçemeyiz.

Saksıdaki çiçek kuruduğunda sadece kendini suçlarsın ama aslında sen kuruyamadığın için görülmüyorsun. Kuruyup solup gittiğinde insanlar kendilerini suçlamaya belki sorgulamaya başlar. İnsanoğlu solabilseydi insan karşısındaki kişinin kuruyabileceğini bilseydi acaba daha hassas davranır mıydı?

Ama günün sonunda çok sevgi de zarar verir, Sevgi ile seni yalnızlığa itebilir. Durup düşününce o zaman fazla sevmemek lazım diyebilirsiniz. Aslında öyle de yapmamalı her şeyi sevmeli değer vermeli. Senin olduğu kadarına değer vermeli, sevmeli. O sevgi sadece karşıdakini beslememeli sana da yansımalı. 

Sevgi iyi hissettirmedi, sen ya da karşıdaki kişi ortadaki sevgiden rahatsız olmaya başladığında oradan biraz uzaklaşmalı.