Hangi renktesin, ya da hangi boyutta?

Aklımın hangi köşesinde yakalarım seni?

Ya da hangi tren garında bıraktım,

Ümitlerin şarkısından gelen vızıltıyı...

Hangi şairin satırına sıkıştı?

Sana ait seslerin uğultusundan gelen,

İlk harflerin nağmeleri...

Senli benli ritimlerin şarkısını ,

Bağrı yanık türküleri yakalar mıyım bir daha?

Yakar mıyım mumları karanlık gözlerle bakan 

CEYLANA?

Çiçeğin üstüne kelebek konmuş,

Şarkırdatan bülbülü dinliyormuşu oynuyor,

Naz ediyordu öylece...

Sırnaştı iki sevilesice sevdi.

Bir çiğ tanesinden bir yaprak 

Çalarak, sabah saatlerinde tınlayan,

Yağmurlan çınlamaya başladı,

Güneş çıkınca serildi çiçek,

Yaprak açtı güneşle,

Karınca kararınca yağmuru besliyordu...

Şiir elime çok yakışır,

Kalem elime alışır,

İki kelime bile beni anlatır...

Satırlar içimde ahenklen

Ezgi gibi sırnaşır,

İçimde bülbüle beste tutar.

Şarkı gibi naz ve niyaz eder.

Kur gene işte iki hece, sevgi olsun içinde!

Bağlı kalsın kalbe, şarap misali gün geçtikçe,

Sürsün rengi ve ahengi şarkı gibi dilimde,

Kulağım da seste, 

Çalar böylelikle bir beste aheste aheste...