Beni bilmezsin,

Adımı belki duydun birinin duasında,

Ama hiç yüzüme değmedi gözlerin,

Yine de ben,

Senin olmadığın her gün Allahtan af diledim.

Dilerim ki bir gün seversin,

Ama öyle sıradan değil,

Benim seni sevdiğim gibi,

Adını anmadan dua eder gibi,

Yüzüne bakmadan gözlerini ezberler gibi,

Yanımda olmadan,senden asla gitmemek gibi...

Meryem GÖKER

Görsem seni rûya da yanar kâlb-i hârâbım.

Ağlar gece hicrânla,döner sinesi tâbım.

Bir gâmze-i uybâr-ı kadar mest-i âzâbım,

Âşkınla helâk oldum Ama hâlâ sevâbım.

Meryem GÖKER

Boynunun o çukuruna gömselerdi keşke beni.

Gömselerdide hasret kalmasaydım o kokuya.

Kokun,ah o kokun...

Cennet çiçeklerinden tomurcuklanan,

Boynunun en güzel yerinde açan.

İçime çektiğim an huzurum olan o kokun.

Yeni açan gül kokusu,yeni doğan bebek kokusu...

Yanında nedir ki?

Olurya bir gün göçersem buralardan,

Üstüme teninin değdiği Bir bez parçasını,

Koysalar yaş toprağımın üstüne...

Benimle beraber toprakta nasiplenir.

Kök salarız ağaçlara,çiçeklere,tüm dünyaya...

Ne sen bitersin ne de kokun...

Meryem GÖKER

Gönlümde tüter hâlâ o kahvereng-i nâzâr.

Bir bakışla yaktında dönüp bakmadın âzâr.

Kârâ kâşın altında gamzelerin bir hârâb,

Sürmeli gözünle ettin âşıka bin âzâp.

Meftûnûm Ey şûh,o nazlı hilâl kâşın.

Bir selâmın erse yâre,şifâ olur bâşım.

Ne kefen,ne kabir,ne feryâdâ hâcet var,

Bir bakışınla öldüm,aşkın yeter bana yâr.

Meryem GÖKER

Gözlerin o dergâh ki,huzur bile haramdır.

Bakışında secdeye durur kâlbim,tamamdır.

Kâhverengi...lâkin ne bahar,ne de zamandır.

Bir ömür o gözler de unutulmak,selâmdır.

Geçtin ömrümden sanki kaderimle yarıştın.

Bir çift bakışınla beni bin defa karıştın.

Âşk-a dâir herşeyi susarak bana taştın,

Bilki bendeki yangını,ne sen gördün ne kıştın.

Meryem GÖKER