Vuslat, o yangını söndüren su.

Yüzün, en güzel manzaram;

Sen, yolumun sonu.

​Senden gayrı,

Yok gidecek bir yerim.

Ayrılık, sensizlik

En büyük kâbusum benim.

​Utanır da söyleyemem,

İstesem de gizleyemem.

En büyük zenginliğimsin;

Kalbin, aşkın hazinem benim.

Ey vicdan fakiri!

Ben senin var ya,

Kaplumbağayı ezen o ayağını,

Vaaay vay!

Yüreğin taş kesilmiş,

Basiretin bağlanmış,

Gönül gözün kör olmuş.

Ben senin var ya,

Hissetmeyen kalbini,

Vaaay vay!

Ey adalet, neredesin?

Belli, uzak yerdesin.

Gel, korksunlar suç işlemekten, 

Kesilsin cezası zalimlerin.

Kin bürümüş gözlerini,

Kirli zihniyetini. 

Ben var ya,

Kötülük dolu benliğini, 

Vaaay vay!

Esir oldum aşkına, kurtulamadım.

Meftun oldum, acı düştü payıma.

Yârimin yanında can bulamadım.

Yüreğimde sevgilinin hasreti,

Kalbim elvermedi, unutamadım.

Seni boynundan koklayarak öpmek,

Yeter sarhoş olmama.

İhtiyacım yok inan ki senden gayrı hiçbir şeye.

Senin bir tebessümün, bir yandan bakışın, kâfi kalbimi eritmeye.

Hiç gerek yok başka güzel bir şey beklemeye.

Nur cemalini görmek,

Yeter günümü güzelleştirmeye. 

İstemem hanlar, hamamlar, yatlar, katlar.

Yetmez mi hiç bana varlığın?

Ne lüzum var başka zenginliğe?

Gerek var mı Allah'tan senin sevginden, aşkından başka bir şey istemeye?

Senin kalbinde bir yer,

En güzel nimettir benim gözümde.

Ne versem, daha fazlasını istedin.

Belki de, verdiğim hiç bir şeyi görmedin.

Hatta görsen de, önemsemedin.

Bir türlü hakkım olanı senden alamadım.

Ne hak ettiğim gibi sevebildin,

Ne de aşkımın hakkını verebildin.

Sevdanın emek gerektirdiğini,  bilemedin.

Bir türlü sana kendimi anlatamadım.

Ne yüreğimin sesini duyabildin,

Ne de beni anlatabildim.

Duymayarak, görmeyerek ruhumu bitirdin.

Yavaş yavaş ele geçirir benliği.

Tek bir kişiden ibaret olur dünya.

Tek bir kişi olur, o yüreğin sahibi.

Sevdaya düşünce gönül,

Eyvahlar olsun!

Yer, bitirir acısı.

Geçmiş olsun!

Aşık olunca,

Birini sevince,

Ona göç eder insanın kalbi.

Göçmen kuşlar gibi.

Saçına aklar düştüğünde anlayacaksın.

İşte o vakit, boşa giden yıllarına yanacaksın.

Kalp kırma, günaha girme, ah alma.

Gel beni dinle.

Yoksa çok pişman olacaksın.

Ben onu sana verdim.

Düşürme yere.

Sana güvendim.

Hata mı ettim?

İnan bilmiyorum.

Kalbini, evim bildim.

Ruhunu, ruhuma eş bildim.

Gör beni. 

Bakıyorum gözlerine.

Gör yüreğimi.

İçini doldurdum seninle.

Aramayacağım artık seni.

Alışacağım yokluğuna,

Sen olmadan yaşamaya.

O gün geldiğinde, çok özleyeceksin.

Daha çok seveceksin.

Pişmanlığı hissedeceksin.

Yanında isteyeceksin.

İşte o zaman, ben olmayacağım.

Deli gibi sevsem de,

Özlesem de, bir daha,

Okuduğum kitabı okumayacağım.

Seninle geçirdiğim her an,

Daha çok sevdim seni.

Bunu asla inkar etmiyorum.

Ama seninleyken, çok acı çekiyorum.

Bu tek kişilik, karşılıksız aşk,

Tüketti beni.

Elimden geleni yaptım kalmak için.

Ama bizi bir arada tutmaya yetmedi.

Bir sene daha geçti sensiz.

Bağrımı delen bir hasret,

Mümkün olmayan bir vuslat.

Bu gün benim doğum günüm.

Dileyecek bir şeyim yok mumları üflerken.

Çünkü bütün hayallerimi,

Yerle bir ettin giderken.

Bu gün benim doğum günüm.

Bana herkes, mutlu yıllar dileyecek.

Ama sen olmadan mutluluğun imkansız olduğunu,

Hiç kimse bilmeyecek.

Eğer biraz vicdanın varsa.

Yüreğinin içinde merhamet varsa.

Zalimin zulmüne kalbin dayanmıyorsa.

Boykot yap.

Kazandırma katillere para.

Acımadan kıyıyorlar masumlara.

Bile bile kötülere destek olma.

Boykot yap.

Mazlumların günahına girme.

Onların yanında ol, bütün benliğinle.

Tek kişiyle bir şey değişmez diye düşünme.

Kaç annenin daha yüreği yanacak?

Sesimizi çıkarmamız için,

Daha kaç günahsıza kıyılacak?

Büyüyemiyor çocuklar.

Gerçekleşemiyor hayaller.

Söyleyin, bu zalimler,

Daha kaç masumun kanına girecekler?

Açalım gözümüzü.

Açalım kulağımızı.

Geç olmadan duyalım,

Yavruların çığlıklarını.

Kendini yıktın.

Çünkü benim ,

Tek hayalim sendin.

Benim dünyam karardı.

Çünkü senin ruhun karanlık.

Dünyam sendin 

Her şeyimi elimden alıp gittin.

Ama kendini de bitirdin.

Bir türlü anlatamadım sana.

Benim her şeyim sendin.

Bu gözler, bu bakış,

Bana hiç tanıdık değil.

Yüreğin yabancı.

Kimsin sen?

Tanımıyorum seni.

Yüzün yabancı.

Sesin yabancı.

Kimsin sen?

Daha önce kalbim,

Senin kalbine uğramış olamaz.

Kalbin yabancı.

Kimsin sen?

Gerçekten seni mi sevdim ben?

Senin ellerini mi tuttum?

Ellerin yabancı.

Hatırlamıyorum seni.

Aslında hatırlamak istemiyorum.

Sildim seninle olan her anımı.

Sana bakınca gördüğüm, sadece bir yabancı 

Eğer kalbin kirliyse,

İçinde kötülük hakimse,

Niyetin kötüyse, yansır gözlerine.

Sonsuza kadar saklayamazsın.

Başka biri gibi davranarak sevilemezsin.

Sahte sözlerle kimseyi kandıramazsın.

Kendini mutlaka ele verirsin.

Dürüst olmayı seçersen,

Kazanan sen olursun.

Ama diline yalan sürersen,

İşte o zaman, mahvolursun.

Zaman değerini 

Aç kalınca anlar,

Nimetin kıymetini.

Önce sevilir, kadir kıymet bilmez,

Sonra, sevildiğini sanıp sevilmeyince,

Anlar neyi kaybettiğini.

Gidemez diye düşünme.

Gider bir gün.

İhmal edilen  ne varsa,

Yok olur bir gün.

Gerçek sevgiyi elinin tersiyle iten herkes,

Sevgisizlikle sınanır bir gün.

Hasretimi görmedin, kördü gözlerin.

Sen kabul etsen de, etmesen de,

Katilisin en güzel hislerimin.

Binlerce insan, bir yudum aşka hasretken,

Ben, sana sevda akıttım gönül pınarımdan.

Lakin sen, kıymet bilmedin.

Anlamadın yüreğimin yangınından.

Benden bir lokma aşk yok artık sana.

Yolu biliyorsun.

Girdiğin gibi çık git,

Kalbimin kapısından.

Ama iyi ki geldin.

Kurumaya yüz tutmuş ruhuma,

Yeniden çiçekler ektin.

Evet, geç geldin.

Beni çok beklettin.

Ama değdi. 

Uzun zaman sonra, içten gülümsettin.

Neden şimdi geldin?

Daha önce neredeydin?

Olsun, geç oldu, güç olmadı.

Sevilmeyi hissettirdin.

Meğer gözünde yokmuşum.

Elini sıkı sıkı tutarken,

El yerine koyulmuşum.

Ben, onun uğruna yıllarımı, ömrümü verirken,

O, benim sevdamı ayaklar altına almış heyhat.

Ben, o yarla mutlu olmayı hayal ederken,

Cehennem oldu bana hayat.

Aşkı onunla tattım derken,

İçtiğim su bile zehir oldu.

Ben sevildiğimi zannederken,

O yarin kalbi, bana taş, duvar oldu.

Vedası bile yalandı.

Bana, "Kalbimsin..." dedi,

Kalbi baştan sona yalandı.

Fark ettim ki ben,

Bir yalana tutuldum.

Görünce gerçeği,

Beynimden vuruldum.

En acısı da şu ki,

Silemedim aklımdan, kalbimden.

Her zerresi aklımda,

İlk günkü gibi.

Kalbimin ucuyla sevmedim ki ben seni.

Sana aitti yüreğimin her zerresi.

Her şeyim senindi.

Geriye, sevilmeden sevmenin utancı kaldı şimdi.

Silinmedi açtığın yaraların izleri.

Söyle, sen nasılsın görüşmeyeli?

O taş gibi yüreği taşımak, yormadı mı hala seni?

Sevgi büyük nimettir, ziyan edilmez.

Aşkla dolu kalbi yakan, hesap veremez.

Gönülde açılan her yarayı Hak bilir.

Devran elbet döner, böyle devam etmez.

Ne zaman anlayacaksınız?

Ölümün herkese hak olduğunun,

Ne zaman farkına varacaksınız?

Ne bu büyüklenme, ne bu kibir?

Allah'ın gözünde herkes bir.

Kendinizi üstün görmeyi,

Ne zaman bırakacaksınız?

Mütevazı yaşayın bu hayatı.

Hor görmeyin hiç bir kulu.

İyiliğe adayın kendinizi.

Yoksa pişman olacaksınız.

Bu mu senin aşk dediğin?

Tekrar nasıl güvenirim?

Çok yandım ben için için.

Her şey kolay senin için.

Hissetmiyor ki taş kalbin.

Biraz bile değeri yok,

Sana olan bu sevgimin.

Kalbimin tam ortasında,

Geçmeyen bir yaram var.

Kolay vazgeçmezdim ama,

Benim kendime saygım var.

Taş kalbinin kapısını,

Bir daha çalmayacağım.

Yüreğimin yarasını,

Ellerimle saracağım.

İçindeki sevgiyi soldurup bitirecek kadar,

Kalpsiz olmayın.

Aşka ihanetle karşılık verecek kadar,

Karaktersiz olmayın.

Sizi düşünüp, değer veren insanları,

Yarı yolda bırakıp, terk edecek kadar,

Nankör olmayın.

İnsanların duygularını yok sayacak kadar,

Yüreklerindeki yangını görmeyecek kadar,

Kör olmayın.

Sizden bir lokma yemek, biraz su, biraz sevgi isteyen,

Sokaktaki hayvanları kovacak kadar,

Vicdansız olmayın.

Hissedin, anlayın.

Anlayışsız olmayın.

Merhamet edin can taşıyanlara.

Şefkatle yaklaşın.

O bakmaya kıyamadığım güzel yüzünü,

Doya doya içime çekemediğim kokunu,

Tutmak için can atıp, tutamadığım ellerini,

Kalbimi eriten kahverengi gözlerini,

Beni mest eden gülüşünü,

Kulaklarıma şifa saydığım o bülbül gibi sesini unutmaktan o kadar korkuyorum ki.

Bir adım bile atmıyorsun.

İşitmiyorsun beni, görmüyorsun.

Kalbim titriyor.

Tedirgin oluyorum.

Ben, hem sensizlikle, 

Hem de senden vazgeçme korkusuyla yaşıyorum.

Yapma...

Bunu bize yaşatma.

Seni hala seviyorken gel.

Çok geç olmadan gel.

Gel artık ne olur.

Gel ki, papatyalar açsın ruhumda.

İçimdeki çocuğu öldürdün.

Ben sana gök kuşağım dedim,

Ruhumdaki renkleri soldurdun.

Ben sana aşk dedim, sevda dedim,

Bana aşkı haram ettin.

Ben seni kendimden çok sevdim, sana canım dedim,

Sen beni benden ettin.

Ben sana yarım, yarenim dedim,

Sen benim yüreğimde yaralar açtım.

Ben sana başımın tacısın dedim,

Sen benim sevgimi, ayaklarının altına aldın.

    Çocukluğumdan beri aynıyım ben. Hiç değişmedim. Doğru bildiğimi her zaman sanatla savundum. Kötülüğe sanatla karşı durdum. Aşk, benim için, hayvanlardan, sanattan, ailemden ve dostlarımdan ibaret. Dostlarımı da kendim gibi eli kalem tutan, ruhu şiir kokan, yüreği hayvan sevgisi dolu insanlardan seçtim hep. Aşk,  benim için iyilikten ibaret. O yüzden, her zaman iyiliği seçtim ve iyiliği aşılamayı hedefledim insanların kalbine. Aşk, benim için yüreklere dokunmaktan ibaret. O yüzden yazıyorum çünkü ben.  Bu konuda başarılı olunca dünyanın en mutlu insanı oluyorum.  Aşk, benim için sevdiği her şeye aşkla bağlanmaktan ve kıymet bilmekten ibaret. Sonuna kadar bilmeye çalışıyorum elimde olan her şeyin kıymetini.
 Sevgililer günümüz kutlu olsun. Sizi seviyorum ve her şeyin güzel gönlünüzce olmasını diliyorum. Hepinizi sevgiyle kucaklıyorum.

Gözlerime bakıp, "Seni seviyorum." derken,

Elimi tutarken,

Kimi hayal ettin?

Kimin seni sevmesini bekledin,

Ben seni böyle severken?

Kime kalbini verdin,

Ben sana kalbim derken?

Kimin yüreğinin kapısında sabahladın,

Ben yolunu gözlerken?

Sahi, kimi sevdin sen?

Kimdi o girdiğimi sanıp giremediğim kalbinin sahibi?

Peki ödeyebilecek misin,

Benim kırık gönlümün vebalini?

Dürüst olabilseydin,

Karşıma geçip "Sevmiyorum..." diyebilseydin,

Emin ol anlardım.

Sana ah etmez, yoluma bakardım.

Sen benim yarim değil, yaram olmayı seçtin.

 Bu ayrılık benim değil, senin seçimin.

Ruhumda açtığın yaranın bedelini,

Bir daha sevilmeyerek ödeyeceksin.

Tek tek çıkarasım var.

Gerçek yüzlerini, 

Cümle aleme gösteresim var.

Bütün yalanları tek tek silesim var.

Sahteleri gerçeklerden ayırasım var.

Bu dünyayı kirletenleri yakasım var.

Kötü olan her şeyi silesim var.

Gözlerdeki nefreti yok edesim var.

Yanan kalplere su serpesim var.

Bütün yaralara merhem olasım var.

Kötü anıları yok sayasım var.

Ah bir bilsen, 

Nasıl güzel, nasıl hoş,

Ama nasıl imkansız geldin.

Sonra sen geldin.

Hem sevdayı, hem acıyı,

Dolu dolu, doya doya,

Nasıl da hissettirdin.

Sonra sen geldin.

Aman Allah'ım! 

Hem de nasıl geldin.

Mum misali, kalbimi erittin.

Sonra sen geldin.

Hem iyi ki geldin,

Hem de nereden geldin dedirttin.

Bir geldin, beni hem ben, hem de benden ettin.

Bir gün içimden atacağım.

Seninle aynı yolda yürümek için,

Seninle hayatımı paylaşmak için,

Çok çabaladım.

Senin o taş kalbini, aşkla suladım.

Sen mi istemedin, ben mi beceremedim?

Bilmiyorum ama,

Tek bir çiçek bile açtıramadım.

Sana kötü bir haberim var.

Hiç kimse yüreğini,

Benim gibi aşkla sulamayacak.

Gönlün, hep aşka aç, susuz kalacak.