Yazarlar & Paylaşım Platformu & Hale Körük

Yorulur insanoğlu

Hale Körük — Mon, 29 Sep 2025 16:24:12 +0300

Yorulur insanoğlu.

Elbet yorulur, tıkanır, düşer...

Ayağa mı kalkmak istiyorsun?

Kalkarsın.

Oraya hapsolmak mı istiyorsun?

Olursun.

Düşersin aciz olursun,

Kalkarsın güçlü olursun.

Sanırlar ki;

Her düşen acizliğinden ağlar,

Her kalkan güçlü oluşundan güler.

Sen elbet bir gün kalkarsın,

Elbet gülersin,

Peki seninle düşenler?

Onları da toplayınca tekrar eskisi gibi olur mu dersin?

İstediğin kadar ateş yak.

Kapı arasından sızan soğuğu engelleyebilir misin?

Koparılmış bir gül yaprağını bile yıllara inat saklarken ahuzar yüreğin,

Her şeyi geride bırakabilir mi dersin?

Sevgiyi bilmeyen, anlar mı sevdanın hâlinden?

Dertlinin halinden anlar mı dert nedir bilmeyen?

Yara sarmayı bilir mi yaraları tarumâr eden?

Hatasız kul gördün mü sen hiç ?

Peki Mecnun oldun mu?

Ya Meczup?

Sende bir sen var, senden içeri,

Bende bir ben var, benden içeri.

Beni bilmeyen ben, seni bilir mi ?

Ya seni bilmeyen sen, beni bilir mi?

Can, Cananı görmezken

Canan, can'ı görür mü iki gözüm?

Canan can'ı bilmezken,

Can, Cananı bilir mi iki gözüm ?

Hale Körük ✍?

İnsan...

Hale Körük — Mon, 29 Sep 2025 16:17:54 +0300

Bazen ne kadar acımasız oluyoruz öyle değil mi? Nasıl da hadsiz hudutsuz savuruyoruz hükümlerimizi? Sadece gördüklerimizden ya da duyduklarımızdan hatta zannettiklerimizden ibaret bir dünya kuruyoruz içimizde. Öyle fütursuz davranıyoruz ki insanlara karşı, kendilerini savunacak bir seçenek bile bırakmıyoruz kimi zaman. Gecenin karanlığında dışarıya ışık veren evlerden ne çığlıklar koptuğunu duymuyoruz mesela. Bir el uzatmaya yeltenmediğimiz insanları hayvanlarla dost oluyor diye küçümsüyoruz. Balkonunda sigarasını içen bir insanı kötü belleyip günahkar ilan ederken, yüreğinde büyüttüğü merhameti göremiyoruz. Namaz kılıyor diyerek günahsız saydığımız insanların yediği kul haklarını hesaba katmıyoruz. Üstelik bunu insan, insana yapıyor efendim. İnsan, insana...

Hale Körük ✍?

Anlaşılmak...

Hale Körük — Mon, 29 Sep 2025 16:06:12 +0300

Avazın çıktığı kadar bağırmak istersin bazen.

Dağlara, taşlara haykırmak istersin susturduğun bütün çığlıklarını.

Ama yapamazsın!

Öyle alışmışsındır ki sessizlik içinde bağırmaya...

Nasıl ki coşkun akan nehirlere attığın bir çakıl kaybolur gider gözlerinin önünden...

İşte öyle beklersin içindeki nehirlerin başında.

Kalbin yerinden çıkacakmışçasına haykırırken yüreğindeki kayalara,

Dudaklarını dâhi kıpırdatamazsın susturduğun acılara.

Sanki... Sanki o an haykırırsan boğazın yırtılacak, sesin sonsuza dek kısılacak zannedersin.

Bazen her ne kadar çığlıklarının içinde kaybolup gitmek istesende yapamazsın.

Hiç konuşmasan da olur mesela.

Ömrünün sonuna kadar mühür vurmak istersin diline...

Kelimeler kifayetsiz kalmışsa dudaklarında,

Ve çığlıkların parçalamışsa yüreğinin derinliklerini,

Susmakta aynıdır konuşmakta,

Sükut da aynıdır, kelam da...

Hale Körük ✍?

Erkek Ve Kadın

Hale Körük — Sun, 28 Sep 2025 13:09:52 +0300

Kadın ve erkek kavramı bugün ne yazık ki büyük bir değişimden geçiyor. Fıtratlarına uygun olarak yaratılmış iki varlık, birbirini tamamlamak yerine üstünlük yarışına kapılıyor. İnsanların birbirine üstünlük taslaması, rekabeti ve "ben kendim yeterim" anlayışı, aslında çoğu zaman doğal dengeleri bozuyor. Fıtrat gereği kadın ve erkek birbirini tamamlayıcıdır; biri diğerinin yerine geçmez, eksikliğini kapatmazsa denge bozulur. Ama günümüzde bu dengeyi bozan akıl almaz bir oyun oynanıyor. Ne erkekler ne de kadınlar kendi getirilerini karşılıyor. Burada kastettiğim şey ise; kadına ve erkeğe fıtratı unutturulmaya çalışılıyor ve ne yazık ki bunu başarıyorlar da. Artık kadın ve erkek birbirine alternatif değil, birbirbirinden faydalanan bir sorunun parçası haline gelmiş durumdalar. Zehirleniyoruz ve garip bir şekilde bundan haz duyuyoruz. Sosyal medya, medya, TV dizileri ve modern yaşamın dayattığı "rekabet, üstünlük ve bağımsızlık illüzyonu" insanları hem yalnızlaştırıyor hem de kendilerini bu karmaşaya kaptırmalarına neden oluyor. Oysaki gerçek güç, takvada ve bir bütün olmayı bilmekte gizlidir. Fıtratın gerektirdiği dengeyi hatırlamak, birbirini tamamlamayı öğrenmek ve takvaya yönelmek, bu karmaşayı bozacak yegâne güçtür. Üstünlük oyunları geçici, insanlığın özü ise kalıcıdır. İşte tam da böyle bir durumda kadın ve erkeğin eğitimi, kendini geliştirmesi ve kitap okuması, sadece kişisel başarı için değil; fıtratın gerektirdiği dengeyi korumak ve birbirini tamamlayacak bilinçli bireyler olmak için de çok önemli. İşte tam da böyle bir durumda kadın ve erkeğin eğitimi, kendini geliştirmesi ve kitap okuması, fıtratın gerektirdiği denge için elzemdir. Ama bu, sadece çok kitap okumak ya da yüksek bir diploma sahibi olmak anlamına gelmez. Çünkü eğitim, özünü unutturan değil, özüne döndüren bir yolculuk olursa gerçek manada değer taşır. İşte bu yüzden bir birey ne kadar güçlü veya özgü görünürse görünsün, o dengeyi kuramaz. İlişkilerde ve toplumda fıtrata uygun bir etki oluşturamaz. Yani bütün bunları göz önünde bulundurmak ve bizi içine alan o hipnozdan çıkmak; aslında "üstünlük yarışı" yerine "birbirini tamamlayabilme"yi mümkün kılıyor. Belki de ihtiyaç duyduğumuz tek şey; sahte üstünlüklerden sıyrılıp özümüze doğru yürümektir.

Yazar Hale Körük ✍?