Bir eylül şiiridir yaprak dökümü.

Gazel olacağını bilmek, umutlarda saklıdır. 

Baharın renkelerini taşımaktır her tonunda zerre zerre.

Ateş böcekleri eşsiz melodilerini mayalar ve bir mevsim daha geride kalır.

Kahve bir ton koyusuyla harmanlanır fincanda. 

Kışa yüz tutmuşluktur eylül .

En çokta güneşe çıkıp yanıp gölgeye geçip donmaktır.

Koca bir yılın yorgunluğunu omuzlamış mevsim; 

Tıpkı eski bir radyodan dökülen nameler gibi.

Topraktan bulutlara uzanan bir davet vererek kucaklar bizi.

Okul sıralarında silgiler kokarken, en güzel ziller çalar duygularımıza teslim.

Büyüsede yaşın çocuk olmaktır eylül.

Geçsede aylar masum kalmaktır eylül.

İnsan içinde yaşar bazı şeyleri. 

Çırpınırda anlamaz ya hani, öylesine bir çırpınıştır eylül.

Her umudu içinde barındırıp, dökülen yapraklarda yeniden yeşermektir eylül.

Bir aşk şarkısına benzer kanadı kırık mevsim. 

İyiden iyiye yalnızlığına teslim olur.

Hoşcakal eylül...

Sığmadın deftere, kaleme yine

Sığmadın sınırlı hecelere

Bağımsızlığını ilan etmiş gözlerin

İnmek istedim derinliklerine

İnemedim bir basamak bile

Dudağımda mühürlü kelime

Ne tek bir hece, ne de tek bir kelime

Ellerimde zehirli iğne

Yazamadım seni yine

Seni yazmak istedim bu gece

Sımsıkı sakladım avuç içlerimde

Kaçıncı gurbet, kaçıncı hasret

Elbet koyarım bir hâl yola diye

Ne bir adım atabildim, ne de çıkabildim düzlüğe

Seni yazmak istedim yüreğime

Seni yazmak istedim bu gece

Seni yazmak istedim bu gece

İplik iplik boyadım düşlerimde

Bir bir dokudum hayalimde

Süsledim nakış nakış, kıyı köşe

Sığmadın ne hayale, ne düşlerime

Seni görmek istedim gözlerimde

Seni yazmak istedim bu gece

Seni yazmak istedim bu gece

Uçsuz bucaksız derinliklerle

Alıp başımı gidercesine

Diyardan diyara konarcasına

Binlerce kere solup, milyon kere açarcasına

Derelerden denizlere taşarcasına

Güneşe, aya, yıldızlara, hatta ve hatta bulutlara

Seni yazmak istedim tüm dünyaya

Seni yazmak istedim bir rüyaya...

Silgi siler izi kalır

Bunca dert bunca kahır

İnsan kalaylı bakır.

Parlar dışı içi çürük

Hırkası tam kalbi delik

Dertleri var bölük bölük

Gözü bakar feri sönük.

Kalem yazar ağır ağır

Yolu yokuş çile kahır

Silgi siler izi kalır

Heybesi dert gönlü nasır.

Kalem yazar altı çizik

Noktası var virgül eksik

Sayfaları bölük bölük

Düzeni yok ruhu eksik.

İnsan ölür özü kalır

Tabut gider yazı kalır

Kefen çürür âmel kalır

Kalem yazar silgi sağır. 

Altı dalda yedi maaş,
Sıfır çaba, sıfır uğraş,
Kaytan bıyık, ince tıraş...
Bir ben miyim diplomasız?

Çürük dirsek, soluk kumaş,
Fazla didin, fazla uğraş,
KYK'da pişmiyor aş...
Bir ben miyim diplomasız?

Asık surat, halka gülmez,
Defter bilmez, kitap bilmez,
Audi'den aşağı inmez...
Bir ben miyim diplomasız?

Mezun var, atama yok,
Listelerde adımız yok,
Kulislerde dayımız  yok...
Bir ben miyim diplomasız?

Hepsi ağa, hepsi hanım,
Kodaman cenah, ense kalın,
"Nedir?" diyen olmaz hâlin...
Bir ben miyim diplomasız?

Geçmez hediyesiz günü,
Boy boy yayınlanır ünü,
Liyakat, "akraba günü!"
Bir ben miyim diplomasız?

Simit küsmüş emekliye,
Verginin vergisi niye?
Emrediyor "ölün!" diye...
Bir ben miyim diplomasız?

Bir klarnet yükselir balıkçı teknesinden

Ben seni bilirim deniz gözlerinden

Her hecesinde şifa sözlerinden.

Ey benim bahar kokulum!

Savur saçlarını kordona doğru

Usul usul yürü limana doğru

Bir de türkü söyle meydana doğru!

Belki bir yelkenliyle açılırız

Martılara atılan gevrek tadında

Ve biz öyle yakışırız ki İzmir’e

Bahara saçılan güneş tadında.

Gelincik çiçeği, fesleğenleri

Nâzende sevgili İzmir’in gülü

Savur saçlarının her bir telini

Ey sevgili tamamla bizi!

Yürürken Arnavut kaldırımlı taş sokaklarda

Tutkuya çalar bir kırkbeşlik plakta

Sararmış yapraklar ha döküldü dökülecek çınarda

Dans eden kuşlar selamlar bizi Alsancak’ta.

Dans edelim yerden göğe maviliklerde

Şavkı vurmuş denize ay beyaz perde

Yıldızlar duvağın olsun yüzüme gülde

Seninle geçsin ömrüm her demde.

Selam verelim geceye mehtaba aya

Dem olalım bir semaver çaya

Çeşme, Gündoğdu belki Bergama

Bir de fotoğrafımız olsun yan yana...

Yine gönlüm yaralandı

Dertler aldı sıralandı

Bir inceden sızı kaldı.

Mavi kapı bir sır küpü

Gıcırdar ömrümüm yükü

Tahtasın sen hepi kökü

Tozu gitti özü kaldı.

Geçemedim eşiğinden

Yar gönlünün beşiğinden

Sanki sabır taşıyım ben

Ömür gitti demi kaldı.

Mavi kapı aralandı

Yandı yürek yaraladı

Gönül sayfam karalandı

Sözü gitti yazı kaldı.

Mavi kapı kanat kanat

Adın dilimde nakarat

Şirin oldun bende Ferhat

Sevda öldü sözü kaldı.

Mavi kapı iki kanat

Biri umut biri murat

Şirin oldun bende Ferhat

Deli gönlüm etme feryat.

Mavi kapı benek benek

Hüzün demek neşe demek

Sensin şu gönlüme âhenk

Kanatları sanki melek.

Umut demek sevda demek

Gökkuşağı yedi renk

Sensin gönlüme âhenk

Deli gönlüm etme feryat.

Dünya pencere, bakan geçiyor

Çok yaşayan yüzü biraz geçiyor

Ecel ne yaşlı ne genci seçiyor.

Toprağa düşen çiçek açıyor

Gece kararıp güneş açıyor

Bir kapıyı kapatan diğerini açıyor

Dünya yalan, boşa geçiyor.

Cemre düşmeyince toprak üşüyor

Gözler gülmeyince yürek küsüyor

İster sol ister öl, mevsim geçiyor

Ne yaşarsan kâr say, dünya batıyor. 

Kimi sihir der kimi büyü

Bazen lapa olur bazen tozu

Dökülür gökten bilinmez türü.

Geceden yağmış tutmuş yolları

Kıl çadırları akar suları

Bürünmüş beyaza evimin yolları

Akçaağaç eğer dallarını.

Bir gayretle açılır mektebin yolları

Beyaz kapladı yamaç dağı ovaları

Türkü söyler gazel okur sobaları

Bir başka tütüyor hasretin bacaları.

Bir demlik fokurdar tren edasında

Buz sarkmış toprağa düşme sevdasında

Bir damla yeşermiş kardelen edasında

Dışım karlarla kaplı içim korun ortasında.

Kartopu mu oynasak kızak mı kaysak?

Çocukça coşup buz mu kırsak?

Ateş yakıp başında toplansak

Ellerimiz titrese biz ısınsak.

Şöyle okkalı bir üşüsek

Dizlerimiz titrese biz gülüşsek

Çocuklar gibi şen olup sevinsek

Yağsa lapa lapa tepemize kadar gömülsek.

Dumanı eksilmez gündüz gece

Durmadan yağsa bin bir gece

Dilimde türkü gönlümde nice

İçime kar yağsa gündüz gece. 

Hiç yüzüm gülmedi geldim geleli

Zalim hayat pençesini vuralı

Kalp bölüm bölük gönül yaralı.

Şu fâni dünyanın rengi seçilmez

Kilitli kapsı sırdır açılmaz

Feleğin çemberi dardır geçilmez

Zehirdir suları yudum içilmez.

Şu fani dünyanın karanlık yüzü

Göremedim ne baharı ne yazı

Duvarda asılı bir kırık sazı

Çalamadım teller kış oldu bana.

Şu fâni dünyanın sırrı seçilmez

Sel sel olmuş akar köprü geçilmez

Düğüm düğüm olmuş ipler açılmaz

Şu fâni dünyanın ipi tutulmaz. 

Hep mi kara olur sevenin bahtı?

Ayrılık ateşi içimi yaktı

Usandı bu canım bedenden bıktı.

Kaderimde kara çizgi çizgidir

Dertlerimde sıra sıra dizilir

Böyle yazı bilmem kime yazılır

Taşa versem bunu taş da kırılır.

Omzumda sıra sıra dertler var

Kırılmış dala da kuşlar mı konar?

Güler yüzüm ama içim kan ağlar

Tükendi bende bir bir umutlar.

Kaderim karadır kömürden beter

Usandı bu canım bedenden yeter

O yârin kokusu burnumda tüter

Beden yaşar ama gönül neler çeker.

Karanlık mı çöker öğlenin vakti?

Yıkılsın zalimin serveti tahtı

Hiç mi gülmez şu gariplerin bahtı?

Usandı bu canım bedenden bıktı.

Ölürdüm sendeki o tatlı naza

Nazara mı geldik yoksa biz göze?

Hasret kaldı dilim bir tatlı söze

Yaşlansaydık bir avluda diz dize.

Ölürdüm sendeki o tatlı naza

Çevirdin beni yâr kebaba köze

Nazara mı geldik ne oldu bize?

Yaşlansaydık bir avluda diz dize. 

Bitmiyor yokuşlar çıkmıyor düze

Adaklar adadım bir tatlı söze

Yaşlansaydık bir avluda diz dize

Bilmem gelir miyiz bizde yüz yüze? 

Umut mu bağlanır gara dumana?

Böyle dert revamı insan olana?

İnsanın içinde feri kalmamış.

Salın atları yeşil çimene

Bağlar hazan olmuş dönmüş gazele

Selam olsun gönlü güzel olana

İnsanın içinde özü kalmamış.

Salın atları yeşil çimene

Beden durur ama içi virane

Hep aldandık yüzümüze gülene

İnsanın yüzünde nuru kalmamış.

Ne körpeler gelmiş murad almamış

Kışı yaşamış da bahar görmemiş

İnsanın özünde feri kalmamış

Gönlü çiçek açmış yüzü gülmemiş. 

Dökülür yapraklar gazel olur da

Kırılır dalları hazan vurur da

Karşımda kanlı canlı durur da

Yürür dizlerinde derman kalmamış.

Salın atları yeşil çimene

Bir bir geçiyorlar zalim dümene

Dost görünüp kuyumuzu kazana

Biz alıştık felek nursuz olana.

Salın atları yeşil harmana

İnsanoğlu dönmüş sanki yılana

Yüzümüze gülüp sırta vurana

Biz alıştık felek kahpe olana.

Salın atları yeşil harmana

Biz alıştık bin bir türlü hileye

Neden diye sorma bu divaneye

Biz alıştık felek arsız olana... 

Sen benim dilimde en kutsal dua

Hayalim seninle bir mutlu yuva

Sana adım adım yaklaşacağım

Sana adım adım hep koşacağım

Sana gönlümü adayacağım

Sana ömrümü adayacağım...

Özledim saçının her bir telini

Sen kutsal yuvamın mutlu gelini

Gözlerinde buldum aşkın selini

Sana adım adım yaklaşacağım

Sana adım adım hep koşacağım

Sana gönlümü adayacağım

Sana ömrümü adayacağım...

Süzülsün hayalim ipek teninde

Mutluluk yağıyor sağanak biçimde

Bir atkı bir demlik eşliğinde

Sana adım adım yaklaşacağım

Sana adım adım hep koşacağım...

Sana gönlümü adayacağım

Sana ömrümü adayacağım...

Pembe panjurların mor perdesinde

Dallarda ötüşen kuş seslerinde

Kırmızı beyazlı güller içinde

Sana adım adım yaklaşacağım

Sana adım adım hep koşacağım

Sana gönlümü adayacağım

Sana ömrümü adayacağım...

Biraz mavi biraz pembe bir tonda

Şöyle büyükçe güzel bir oda

Kış bahçesinde yazın balkonda

Sana adım adım yaklaşacağım

Sana adım adım hep koşacağım

Sana gölümü adayacağım

Sana ömrümü adayacağım... 

O kalbe girip de çıkmayacağım

Bin yıl yaşasam da bıkmayacağım

Kim ne derse desin takmayacağım

Seni sevmekten hiç bıkmayacağım.

Vermem seni başka hoyrat bir kalbe

Seni yüreğimde besleyeceğim

Vermem seni başka hoyrat bir ele

Seni omzuma yaslayacağım.

Tatlı dilinle gülen gönlünle

Yanar yüreğim her gördüğümde

Kelebekler uçsun o şen gönlünde

Seni yüreğime saklayacağım.

Seni ta içime saklayacağım

Bin yıl yaşasan da bıkmayacağım

Solmayan gülsün hep koklayacağım

Gir ömrüme seni saklayacağım.

Atma başka ilmek gönül örgüne

Seni kördüğüm edip ömür evime

Adını andığım her kelimede

Seni ilmek ilmek nakşedeceğim

Seni ilmek ilmek hapsedeceğim.

Başka gözleri görmeyeceğim

Seni yüreğimde demleyeceğim

Kalbime yazıp da silmeyeceğim

Senden başka mevsim bilmeyeceğim...

Yaradan'dan ötürü kucak açar koşarız. 

Çığ, fırtına, deprem de' tek yürek var her yerde. 

Gönüllüyüz hepimiz cennet, 

Vatan Türkiye... 

Aşarız engelleri bir olur gönüllerde. 

Kurarız köprüleri gece, gündüz her yerde. 

Bazen bir orman olur yüreğimiz kavrulur, 

En küçük canlıya gönüllü yoldaş olur. 

Kara bulut çökmüşse köye, kente, şehire. 

Umutları yeşertir boyarız biz maviye. 

Gönül verdik bu işe dokunuruz her taşa 

Olmaz iş gelir başa gönüllüm sen bin yaşa..! 

Dokun kalbe yaşasın güneş olup parlasın. 

Sen gönüllü kardelen enğelleri aşarsın, 

Soğuk, sıcak demeden çırpınır hep bu beden, 

Bin çiçeğe su veren gönüllü gelir hemen.

Bazen basar bağrına avutmaz taşlar

Çaresiz gözünden tükenmez yaşlar

Kadın kutsal, ana kutsal, yar kutsal...

Süpürge olur kınalı saçları

Arsıza, zâlime çatılır kaşları

Severse aş eder kırılmaz taşları

Kadın kutsal, ana kutsal, yar kutsal...

Düşer gönle yar olur, koca dağa kar olur

Bilemezsen kıymetini eriri gider zay olur

Bülbül olur, gül olur, yürür yollar nur olur

Bilemezsen kıymetini solar gider toz olur.

Kundağa kefen sarılır sanma cehalet yorulur

Kertme derler örf yorulur, ergen gelinler bulunur

Töre derler kadın dövülür yetmedi bir de sövülür

Kundak kutsal, ergen kutsal, kadın kutsal...

Düşersin dara bağırma, şifa yanı başında

Toprağında taşında, kadın var her yaşında

Bahçe, bağ, fabrika, sefere çıkanları unutma

Anan, bacın, kardeşin kutsal, emanet bir de eşin... 

Kahverengi gözlerinde kaybolduğum

Gözbebeklerinde noktalanıp

Saçlarında yeniden doğduğum.

Ya beni küt kes kalayım kulaklarında

Ya da uzun bırak döküleyim omuzlarına

Savur beni harmanlayım saçlarında

Tel tel dökülüp anlam bulayım

Kökten uca.

Tutsak et göğüs kafesinde merhametinle yargıla

Gönlüne süzüleyim har harf vurgula

Ya kır kalemi idamı hazırla

Ya da berat ver yazılayım alnına.

Narin yüreğin pamuktan doku

Bin bir çiçekte yoktur sendeki koku

Gönlün ilaç olmuş şifalı kapı

Nazlı bakışların kutsal yapı.

Bitmeyen şiirsin tel tel saçlarınla

Ömrüm deva bulsun kahverengi bakışlarınla

Kuşlar aşka gelsin kanat çırpışlarında

Toprağıma tohum ol, gül bakışlarınla.

Bir sabah güneşinde gözlerine doğayım

Akşam olsun yıldızlara kavuşayım

Batmasın ay, sende kalayım

Mühürle yüreğine senin olayım.

Kahverengi gözlerine kurban olduğum

Tel tel saçlarında deva bulduğum 

Yüreğinde hece, satır olduğum

Bir şiirsin sen, ömrüme nokta koyduğum... 

Üşümesin, üşümesin

Zaten dünya buzdan soğuk

Bir de onu düşünmesin

Sayfaları bir bir açıp

İlmek ilmek sırlar geçip

Noktayı, virgülü seçip

Kitaplara kazak örün

Koruması yok kalkanı

Gönlünden bağlı halkanı

Cehalet döker alkan'ı

Kitaplara kazak örün. 

Dizililir inciler, bir bir

Bağlanır gönüller zincir 

Halka halka, zincir zincir

Kitaplara kazak örün. 

Gülleri koy arasına, 

Cehaletin karasına. 

Bir ışık yak baş ucuna. 

Zaten dünya çok karanlık...