<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
     xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
     xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
     xmlns:admin="http://webns.net/mvcb/"
     xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#"
     xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
     xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/">
<channel>
<title>Yazarlar &amp;amp; Paylaşım Platformu &amp; Cihan Butak</title>
<link>https://fikirizleri.com/rss/author/cihan-butak</link>
<description>Yazarlar &amp;amp; Paylaşım Platformu &amp; Cihan Butak</description>
<dc:language>tr</dc:language>
<dc:rights>Bu web sitesinin telif hakları © Fikir İzleri &amp;apos;ne (veya belirtilen kişiler hak sahibi olanlara) aittir ve ilgili mülkiyet, telif hakkı, ticari marka, kültür sanat, patent veya diğer kanunlar kapsamında korunmaktadır. © 2025 Fikir İzleri — Tüm hakları saklıdır. | Her Kalem Bir Söz, Her Fikir Bir İz Bırakır</dc:rights>

<item>
<title>Gitmek ve Kalmak</title>
<link>https://fikirizleri.com/gitmrk-ve-kalmak</link>
<guid>https://fikirizleri.com/gitmrk-ve-kalmak</guid>
<description><![CDATA[ Bir yerde sevgi bittiyse kalmanın anlamı yok, sevgi gerçekten varsa gitmenin yolu yok. ]]></description>
<enclosure url="http://fikirizleri.com/uploads/images/202605/image_870x580_6a0cda4c940e0.webp" length="16592" type="image/jpeg"/>
<pubDate>Wed, 20 May 2026 12:04:50 +0300</pubDate>
<dc:creator>Cihan Butak</dc:creator>
<media:keywords></media:keywords>
<content:encoded><![CDATA[<p>Gitmek ve Kalmak</p>
<p>Gelin 2010 yılına gidelim…<br>Biraz maziden esinlenerek ve Rahmetli Erdal Tosun’un son yıllarda bütün sosyal medya mecralarında yeni yeni anlaşılan o müthiş repliğinden yola çıkarak "gitmek ve kalmak" üzerine düşünelim beraber.<br>Ben de size gitmek mi,<br>yoksa kalmak mı? diye sorayım yazımın sonunda.<br>Yıl 2010 Rina’ filmi gösterimde "Memo" karakterine can veriyor Erdal Abi. Araştırdım asıl replik o değil, ekliyor kendi. <br>"Gitmek cesaret ister ufaklık. Gideceğin yer neresi olursa olsun; sevdiklerinle arana mesafe girince, varış yerinin hiçbir anlamı kalmaz."<br>Diyor bir geminin arkasından bakarak ve ekliyor:<br>'Vedalaşmak da zor iştir biliyor musun? Gitmek mi zordur, kalmak mı bilmem ama asıl zor olan, vedalaşmaktır." Yanında oturan küçük çocuğa.<br>Bence bu sözler, gidişin sadece bavulunu toplayıp bir yerden ayrılmak olmadığını, arkada bırakılanların ve göze alınan belirsizliğin ağırlığını anlatır.Çok da güzel anlatır.İnsanı alır götürür fikrimce. Şimdi nereden çıktı bu gitmek-kalmak diyen okuyucu sen hiç gitmedin mi? <br>Arkana baka baka.Ya da kalmadın mı, hiç kalmak istemediğin şartlarda?<br>Ama işin en zor tarafı şudur:<br>Gitmek cesaret ister, kalmak ise sabır.</p>
<p>Kimi insanlar giderken hafifler. Arkasına bakmadan yürür, geçmişi bir tren camından izler gibi izler. Kimi insanlar ise kalmayı seçer. Çünkü sevmenin biraz da dayanmak olduğuna inanırlar. Her kırgınlığın onarılabileceğini, her sessizliğin bir gün konuşacağını düşünürler.</p>
<p>Oysa hayat bize şunu öğretir:<br>Bazı insanlar gitmek için gelir, bazılarıysa kalmayı hiç beceremez.</p>
<p>Bir insanın yanında kalması, sadece bedeniyle aynı ortamda bulunması değildir. Kalmak; zor zamanda omuz olmak, susarken bile anlaşılmak, “buradayım” diyebilmektir. Gitmek ise bazen bir vedadan bile sessiz olur. İnsan bir gün fark eder; konuşmalar azalmış, gözler başka yerlere dalmış, aynı masada oturan iki yabancı olmuşlar.</p>
<p>Belki de en büyük kırgınlık, gidenlere değil…<br>Kalıyor gibi yapıp çoktan gitmiş olanlaradır.</p>
<p>Ve insan yaş aldıkça şunu anlıyor:<br>Her giden kayıp değildir, her kalan da huzur değildir. Bazen gitmek kendini kurtarmaktır, bazen kalmak kendinden vazgeçmek…</p>
<p>Şimdi dönüp hayatımıza baktığımızda hepimizin içinde yarım kalmış bir “gitmek” ya da gecikmiş bir “kalmak” vardır. Kimimiz bir trene geç kalmışızdır, kimimiz yanlış istasyonda yıllarca beklemişizdir.</p>
<p>Ama ne olursa olsun…<br>İnsan en sonunda şunu öğreniyor:<br>Bir yerde sevgi bittiyse kalmanın anlamı yok, sevgi gerçekten varsa gitmenin yolu yok.<br>Şimdi soruyorum size<br>Gitmek mi?<br>Kalmak mı?<br>Eyvallah…</p>]]> </content:encoded>
</item>

<item>
<title>VEFA</title>
<link>https://fikirizleri.com/vefa</link>
<guid>https://fikirizleri.com/vefa</guid>
<description><![CDATA[  ]]></description>
<enclosure url="http://fikirizleri.com/uploads/images/202603/image_870x580_69bd0aef647b3.webp" length="12216" type="image/jpeg"/>
<pubDate>Fri, 20 Mar 2026 11:54:00 +0300</pubDate>
<dc:creator>Cihan Butak</dc:creator>
<media:keywords></media:keywords>
<content:encoded><![CDATA[<p>“VEFA”</p>
<p>Vefa nedir? Kime vefalı denir? Yoksa sadece bir semt adımı?<br> <br>Çok düşündüm, uykularımı böldüm, bir o yana bir bu yana dönüp durdum. Bilene sordum bilmeyene anlattım. Hep dedim ki boza tadında olmasa da görünürde semt, görünmeyeni de ’’vefa’’ olsa. Artık insanların bir semt veya bir bozacı isminden ibaret sandıkları; belki de saydıkları, yeni neslin de "Abi o ne demek?" diye sorduğu, aslında nasıl da dolu, nasıl da insanlık kokan; unutulmuş, yitmiş, gitmiş kavram. Sanırım en kıymetli, güvenin en yakın arkadaşı, belki de olmazsa olmazı. Gerçeğin sağlaması. Her kaybedilenin arkasından baktığında bulduğun tek eksik, fark etmeden atladığın, yaşamadan anlamadığın. Herkese veremediğin,   zorlasan da hissedemediğin kavram. Vefa duygusu fedakarlığı ve iyilik yapmayı özünde barındırır. Vefa duygusuna sahip insanlar başkalarını mutlu ederken, kendileri de mutlu olmasını bilirler. ”Baba oğluna bir bağ bağışlamış oğlu bir salkım üzümü babasına çok görmüş”   bunu halk arasında söylerler. Vefasızlık ister istemez nankör kelimesini çağrıştırıyor zihnimizde. İyiliğin güzelliğin karşısında alınan olumsuz tavırlar, umursamazlık kişileri nankör bir yapıya sokar ki, buda insani ilişkilere zarar verir. İnsan olumlu duygularıyla yücelir ve erdeme sahip olur.Erdemli olmak kolay değildir, Bacon’un dediği gibi ”Erdem ezilip berelendikçe kokusu daha güzelleşen şeylere benzer” Bu sebeple   vefa duygusu   modası geçmeyen   bir güzelliktir. Bunun için dostluklar önemlidir, dostluklara iyi sahip çıkmamız gerekiyor.Herkesin dostluklarında bu kavramı tescil etmesi gerekiyor…<br>BEN OLAYLARA YÖN VEREMİYORKEN,<br>SEN KENDİ BAŞINA BİR OLAYDIN.<br>ARKADAŞ DEDİKLERİM BENİ TERK EDERKEN,SEN YANIMDA KALMAYI DOĞRU SAYDIN.<br>VEFA DEDİN…<br>ÇOCUKLUK YILLARINDAN KALMA DOSTLUĞA VEFA! <br>DİĞERLERİNE BENZEMEDİN,ÇEKTİRMEDİN BANA ONLAR GİBİ CEFA…</p>
<p>Ve Bayram gönüllerinimizi birbirine yaklaştığı, sevginin ve hoşgörünün çoğaldığı…<br>Bayram sabahı edilen dualar, kurulan sofralar ve yapılan ziyaretler bayramı bilen yaşayan biri olarak en kıymetli zaman.<br>Küçük mutlulukların büyüdüğü, paylaştıkça çoğalan bu güzel gün, hayatın en kıymetli anılarını oluşturur bizlerde…<br>Bir daha ki bayrama yetişmek dileği ile…</p>
<p>Herkesin Kutlu ola…</p>]]> </content:encoded>
</item>

<item>
<title>Mesela Yani Mesele “Kendimiz”</title>
<link>https://fikirizleri.com/mesela-yani-mesele-kendimiz</link>
<guid>https://fikirizleri.com/mesela-yani-mesele-kendimiz</guid>
<description><![CDATA[  ]]></description>
<enclosure url="http://fikirizleri.com/uploads/images/202602/image_870x580_69a02b8e60769.webp" length="9650" type="image/jpeg"/>
<pubDate>Thu, 26 Feb 2026 14:18:06 +0300</pubDate>
<dc:creator>Cihan Butak</dc:creator>
<media:keywords></media:keywords>
<content:encoded><![CDATA[<p><span>Bir insan her şeyden bağımsızlaşa bilir mi ? Her şeyi bir kenara bırakıp kendiyle kalabilir mi? Sadece kendini düşünüp, kendinden başka düşüneceği kimsesi olmaması olabilir mi? Sadece kendine sorumlu, başka herkesten bağımsız? Bazen hepimizin ihtiyacı oluyor değil mi? Alıp başımızı uzaklara gitmek, sorumluluklarımızı göz ardı etmek, hayatı ertelemek, biraz kendimizle baş başa kalmak… Kendimiz olmayı özlediğimiz zamanlar… Kendimize vakit ayırmadığımızı anladığımız anlar… Biraz kendi kendimizle kalmamızı ne çok görürler bize en yakınlarımız değil mi? Onlara göre çok yakın olmanın sebebiyetinden yalnız kalmayı istememeli hatta onlarla kalmayı seçmemiz gerekir. Hatta yalnız kalmak istemeniz onlara göre sorumsuz, rahatına düşkün bir insan olduğunuzu gösterir. Onları umursamadığınızı hissederler. Oysa bilmezler ki onlarla olmaktan kendinizi unutmuşsunuzdur. İnanmazlar sizin kendinizden çok şey verdiğinize, inanmazlar yıprandığınıza, beklide sizi yıprattıklarına… Oysa siz hep verir, her gün dirhem dirhem azalır, yok olurken onlar hiç fark etmez, sizin varlığınızı monoton görürler. Varlığınız monoton bir hal almışken bile yokluğunuza izin vermezler. Gitmekle kalmak arasında yaşadığınız kronik karmaşalar sizi daha çok yıpratır. Gücünüzün kalmadığını hissedersiniz. Belki gözleriniz kızarır, belki betiniz benziniz sararır ama bunu ne en yakınınızda ki fark eder ne de en uzağınızda ki… Benliğimizin bize ihtiyacı varken, bizi anlayacak, “bizken” çekip gitmelerimizin olanaksızlığı beynimizi örümcek ağı gibi sarmışken, bilmediğimiz ne var “bizden” başka? Bilmediğimiz ne var kendimizden başka? Gece olmazsa belki uyumak aklımıza gelmeyecek, güneş doğmazsa belki de uyanmak… Bir bebek ağlamazsa içimizdeki acılar belki hissettirmeyecek kendini… Bu masum halimizin anlamsızlığını… Belki canınız yanmasa anlayamayacaksınız yaşamak için bir nedeninizin olduğunu… Belki biri isminizi telaffuz etmese, belki birileri sizi anmasa isminizi bile unutacaksınız… Bizi çepeçevre saran bu kalabalık âlem içinde hissettiğimiz tüm bu yalnızlıklarımız neden? Bu yürek acılarımız, bu sessiz tükenişlerimiz, bu kabuk bağlamayan yaralarımız…Ve Neşet çalarken şu an arkada  kulağa küpe olacak şu sözü geliyor aklıma; Şahsınıza karşı haddi aşan, hududu geçen, küstahlaşanları, altın olsa kesenizde, bal olsa kâsenizde tutmayın.</span><br><a target="_blank" href="https://www.haberdiyarbakir.org/makale/mesela-yani-mesele-kendimiz-346" rel="noopener"></a></p>]]> </content:encoded>
</item>

<item>
<title>Merhaba</title>
<link>https://fikirizleri.com/merhaba-2742</link>
<guid>https://fikirizleri.com/merhaba-2742</guid>
<description><![CDATA[ Herkese Merhaba ]]></description>
<enclosure url="http://fikirizleri.com/uploads/images/202602/image_870x580_6991868ad106f.webp" length="58872" type="image/jpeg"/>
<pubDate>Fri, 13 Feb 2026 11:42:14 +0300</pubDate>
<dc:creator>Cihan Butak</dc:creator>
<media:keywords>Merhaba</media:keywords>
<content:encoded><![CDATA[<p><span>Hayat, her sabah yeniden başlıyormuş gibi görünse de aslında dünün izlerini taşır. Sokaklar aynı sokaklardır belki ama yürüyenler değişir, düşünceler değişir, dertler ve umutlar yer değiştirir.  Bu köşede zaman zaman gündemin tozunu alacağız, zaman zaman da o gündemin arasında kaybolan insanı arayacağız. Bazen yüksek sesle konuşacağız, bazen de sessizce düşünüp birlikte duracağız. Çünkü hayat yalnızca manşetlerden ibaret değil; küçük ayrıntılar, söylenmeyenler ve görmezden gelinenler de en az büyük haberler kadar gerçek. Hepimiz hızlı bir çağın içindeyiz. Her şey çabuk tüketiliyor: Haberler, fikirler, hatta duygular… Oysa bazı konular aceleye gelmez. Bir haksızlığı anlamak zaman ister, bir umudu büyütmek sabır ister, bir sorunun köküne inmek cesaret ister. Bu köşe, tam da bu yüzden var olmayı amaçlıyor: Biraz yavaşlamak, biraz düşünmek ve belki de unuttuklarımızı yeniden hatırlamak için.  Kimi zaman “Bu benim derdim” diyeceğiniz satırlar olacak, kimi zaman “Ben bunu hiç böyle düşünmemiştim” diyeceksiniz. Katılmadığınız, itiraz ettiğiniz, hatta kızdığınız yazılar da çıkacak karşınıza. Ama bilin ki amaç, aynı düşünmek değil; birlikte düşünebilmek. Çünkü bir toplum, ancak konuşabildiği kadar güçlüdür. Dinleyebildiği kadar olgun, sorgulayabildiği kadar özgürdür. Yazı köşelerinde de bu konuşmanın, bu sorgulamanın en eski ve en kıymetli alanlarından biridir. Bu köşe de o alanın küçük ama samimi bir parçası olmayı hedefliyor. Kısacası, bu bir “merhaba” yazısı. Okuyana, sorana, düşünen herkese…Merhaba. </span><br><br><br><a target="_blank" href="https://www.haberdiyarbakir.org/haber/merhaba-konuk-yazar-2615" rel="noopener"></a></p>]]> </content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>