ERTELEMENİN GİZLİ BEDELİ: KAYBOLAN ZAMAN

Hepimiz hayatımızın bir döneminde şu cümleyi kurmuşuzdur:

“Yarın başlarım"

Fakat o yarın, çoğu zaman hiç gelmez. İşte bu, ertelemenin en sinsi oyunudur. Küçük görünen bu alışkanlık, zamanla hayatın kontrolünü ele geçirir ve bizi hayallerimizden uzaklaştırır.

Ertelemenin arkasında pek çok sebep vardır:

Mükemmeliyetçilik: “Ya istediğim gibi olmazsa ?” korkusu

Motivasyon eksikliği: Başlamaya dair içten gelen bir isteğin olmaması

Zamanı yönetememek: Öncelikleri belirleyememek

Korkular: Başarısızlık, eleştirilme ya da sorumluluk korkusu

Ama asıl sorun, bu sebeplerin ardına saklanmaktır. Çünkü erteleme, bizi geçici olarak rahatlatırken, uzun vadede pişmanlık ve suçluluk duygusu bırakır.

Erteleme alışkanlığını yenmenin ilk yolu, büyük işleri küçük parçalara ayırmaktır. Bir kitabı yazmak gözünde büyüyorsa, sadece bir sayfa yazmayı dene. Spor yapmak zor geliyorsa, beş dakikalık yürüyüşle başla. Küçük adımlar, ertelemenin zincirlerini kırar.

Unutma; mükemmel zaman diye bir şey yoktur.

“Doğru an” hep ertelenir. Gerçek değişim, şu an başlar. Kalemi eline almak, bilgisayarı açmak, ilk adımı atmak. Asıl güç, ertelemek yerine şimdi harekete geçmektir.

Ertelediğin için kendini yargılamak yerine, neden ertelediğini anlamaya çalış. Öz farkındalıkla hareket ettiğinde, davranışlarını değiştirmek çok daha kolaydır. Unutma, kimse kusursuz değildir. Önemli olan yeniden başlamaktır.

Sonuç: Hayat Beklemez

Zaman, erteledikçe hızla akıp gider. Yarın diyerek kaçırdığımız fırsatlar, geri gelmez. Bu yüzden erteleme alışkanlığını yenmenin en güçlü yolu, şunu kendine sık sık hatırlatmaktır:

“Bugün başla, çünkü yarın çok geç olabilir"